Κατηγορίες
Εργασίες Κοινωνία Κόσμος Πολιτισμός

MUCKRAKERS – IDA TARBEL

IDA TARBELL

Μετά την ανάπτυξη της χρυσής εποχής στις ΗΠΑ, ακολούθησε η προοδευτική  εποχή ,που διήρκεσε περίπου 30 χρόνια (1890-1920) και χαρακτηρίστηκε ως εποχή πολιτικής μεταρρύθμισης .

Η εκβιομηχάνιση, η μετανάστευση ,η παιδική εργασία ,και η φτώχεια  δημιούργησαν πολλά    προβλήματα .και η πολιτική διαφθορά ήταν μεγάλη.

Μεταξύ άλλων, διάφορες ομάδες ανθρώπων του πνεύματος  και κυρίως συγγραφείς και δημοσιογράφοι, έπαιξαν πολύ μεγάλο ρόλο στην μεταρρύθμιση της προοδευτικής εποχής.

Έτσι, ένα νέο είδος δημοσιογράφων, εισήγαγε και χρησιμοποίησε την έρευνα στη  δημοσιογραφία, με σκοπό να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει τους ανθρώπους , για θέματα  που δεν ήταν γνωστά.

Δημοσιογράφοι οι  γνωστοί πλέον σήμερα ως muckrakers,  εργάστηκαν σκληρά και αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες και απειλές διακινδυνεύοντας την καριέρα τους ,αλλά ακόμη και τη ζωή τους και βασιζόμενοι  σε δικές τους έρευνες  και  μυστικές επιχειρήσεις  κατάφεραν να αναδείξουν διάφορα προβλήματα, όπως η πολιτική διαφθορά ,οι κακές συνθήκες εργασίας, η παιδική εργασία ,η φτώχεια των αστικών κέντρων και πολλά άλλα.

     Πρώτος ο Theodore Roosevelt ,στην ομιλία του στις 14 Απριλίου 1906 ,τους αποκάλεσε  muckrakers, αναφερόμενος σε μια παραβολή του  John Bunyan (συγγραφέας χριστιανικών παραβολών και ιεροκήρυκας) που μιλούσε για έναν άνθρωπο ο οποίος δεν κοίταξε ποτέ ψηλά για να δει  ότι του προσφέρθηκε το θείο δώρο, αλλά συνέχισε να σκάβει με την τσουγκράνα του στην λάσπη. Αναγνώρισε βέβαια, ότι οι ερευνητές δημοσιογράφοι είναι συχνά απαραίτητοι για την ευημερία της κοινωνίας, αλλά μόνο αν ξέρουν πότε θα σταματήσουν να σκάβουν.  Η ερευνήτρια δημοσιογράφος Ida Tarbell δεν αποδέχτηκε ποτέ το όνομα muckraker γιατί πίστευε ότι υποτιμά το έργο της.

Ο όρος muckraking από τότε έχει γίνει συνώνυμος της δημοσιογραφικής έρευνας.

     Πολλά περιοδικά της εποχής εκείνης ,φιλοξένησαν άρθρα και δημοσίευσαν τα αποτελέσματα  των ερευνών  αυτών των δημοσιογράφων όπως το Cosmopolitan και κυρίως το περιοδικό McClure  με τεράστια απήχηση στο κοινό.

     Άλλοι γνωστοί muckrakers ήταν ο Upton Sinclair, οJacob Rills, η Ida Wells, ηFlorentia Kelley, ο Ray Stannard Baker, οLincoln Steffens που αποκάλυψε την πολιτική διαφθορά σε διάφορες μεγάλες πόλεις, ο John Spargo καθώς και η Ida Tarbell που συνέβαλε στην διάλυση του μονοπωλίου της Standard Oil του μεγιστάνα της εποχής  του John Rockfeller.

     H IDA TARBELL γεννήθηκε  στις 5 Νοεμβρίου 1857   σε ένα αγρόκτημα της Δυτικής Πενσυλβάνιας . Στην περιοχή αυτή βρέθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου και η περιοχή άρχισε να αναπτύσσεται ραγδαία. Ο πατέρας της  ξυλουργός στο επάγγελμα στην αρχή ασχολήθηκε με την κατασκευή ξύλινων δεξαμενών για την αποθήκευση πετρελαίου και αργότερα έγινε παραγωγός και ραφιναριστής. Όμως αυτό δεν κράτησε πολύ, Μια εταιρία η Standard Oil του Rokfeller με διάφορες παράνομες ενέργειες και πονηρές τακτικές κατάφερε να εξοντώσει επαγγελματικά όλους τους μικρούς παραγωγούς πετρελαίου μεταξύ των οποίων και τον πατέρα της.

     Η Ida μεγάλωνε ανάμεσα σε λακκούβες γεμάτες πετρέλαιο και έβλεπε πολλά ατυχήματα που συνέβαιναν στην περιοχή και ένοιωσε τον πόνο των γυναικών που έχαναν τους ανθρώπους τους από τις εκρήξεις. Όλα αυτά σημάδεψαν τη ζωή της.

      Η Ida Tarbell  έγινε μία από τους πιο διάσημους muckrakers. Το όνειρό της ήταν να γίνει επιστήμονας αλλά επειδή ήταν ανδροκρατούμενο επάγγελμα ακολούθησε την διδασκαλία, ένα επάγγελμα πιο συμβατό για γυναίκα εκείνης της εποχής.

     Αποφοίτησε από το κολέγιο Allegheny το 1880 όπου σπούδασε βιολογία.

     Το γράψιμο όμως έγινε το μεγάλο πάθος της. 

     Εργάστηκε ως συντάκτης και συγγραφέας στο περιοδικό chautauquan, Μετά από 6 χρόνια μετακόμισε στο Παρίσι και έγραφε πολλά άρθρα σε αμερικάνικα περιοδικά και εφημερίδες. όταν ο εκδότης του περιοδικού McClure΄s την επισκέφτηκε και της πρότεινε να γίνει αρχισυντάκτρια του περιοδικού ,θέση την οποία αρνήθηκε. Συνέχισε όμως να εργάζεται ως ανεξάρτητος συνεργάτης του περιοδικού αλλά το 1984 μετακόμισε στην Νέα Υόρκη και αποφάσισε τελικά να δεχτεί τη θέση  της αντισυντάκτριας.  Το 1906 έγινε συνιδιοκτήτης του Mc Clure’s Magazine .  Έγραψε πολλά άρθρα για  την ανισότητα και την αδικία, για την ανεργία,την άμυνα, για τις γυναίκες τις γαλλικής επανάστασης , για την ζωή στο Παρίσι,κάλυψε δημοσιογραφικά τις διαπραγματεύσεις που έγιναν στις Βερσαλίες  μετά το τέλος του Α Παγκοσμίου Πολέμου, εργάστηκε ως λέκτορας και έγραψε τις βιογραφίες του Napoleon Bonaparte  και του Abraham Lincoln.

    Στο περιοδικό αυτό το 1902 δημοσιεύτηκε σε 19 μηνιαία τεύχη ,η ιστορία της Standard Oil .

Η ιστορία της  βασίστηκε σε έρευνα πολλών ετών και απέδειξαν  ότι η Standard Oil χρησιμοποίησε  παράνομες μεθόδους για να καταστρέψει τις άλλες εταιρίες. Αφού δωροδόκησε τους σιδηροδρόμους κατάφερε να αυξήσει τα τιμολόγια μεταφοράς του πετρελαίου για τις  μικρές εταιρίες και και να κερδίσει εκπτώσεις για την μεταφορά των δικών της φορτίων, μία άλλη μέθοδο  που χρησιμοποίησε ήταν να πουλήσει  πετρέλαιο,  σε πολύ χαμηλότερη τιμή από πραγματική τιμή του πετρελαίου.

     Αυτές οι ενέργειες της Standard Oil έφεραν σε πολύ δύσκολη θέση τις μικρότερες εταιρίες επειδή δεν μπορούσαν να πουλήσουν το πετρέλαιο σ’ αυτή την τιμή και να βγάλουν κέρδος. Έτσι εξαναγκάστηκαν να πουλήσουν τις εταιρίες τους. Η Standard oil τότε αύξησε πάλι την τιμή του πετρελαίου με αποτέλεσμα αφ’ ενός με να καταστρέψει τις ανταγωνίστριες εταιρίες αφ’ ετέρου δε να γίνει μονοπώλιο αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Η Ida δυσκολεύτηκε πολύ για να βρει τις πληροφορίες που χρειαζόταν. Παρ όλα αυτά η επιμονή της και το πείσμα την δικαίωσαν. Οι αποκαλύψεις της Ida ήταν απολύτως  τεκμηριωμένες και έκαναν ιδιαίτερη  αίσθηση την εποχή εκείνη.

     Το 1904 το ανώτατο δικαστήριο εξέδωσε απόφαση με την οποία διέταξε την διάσπαση της Standard Oil σε 34 ξεχωρι-στές εταιρίες.

     Η ιστορία αυτή  σχετικά με την Standard Oil Company θεωρείται το  πιο σημαντικό της έργο . Αργότερα τα τεύχη του περιοδικού  έγιναν βιβλίο 2 τόμων  που   δημοσιεύτηκε το 1904. Το βιβλίο της ονομάστηκε “Η ιστορία της Standard Oil Company” και χαρακτηρίστηκε από τον ιστορικό  j. North Conway ως “αριστούργημα ερευνητικής δημοσιογρα-φίας”.

     Η Ida συνέχισε το συγγραφικό και ερευνητικό της έργο  και το 1924  σε ηλικία 67 ετών,μετακόμισε μόνιμα στο   κτήμα 40 στρεμμάτων που αγόρασε μόλις 2 έτη μετά την άνοδό της .

    Όμως ποτέ δεν σταμάτησε να γράφει. Έγραψε την αυτοβιογραφία της με τίτλο “All in the day’s work”.            

     Πέθανε  από πνευμονία στις 6 Ιανουαρίου του 1944 σε ηλικία 86 ετών.

     Το σπίτι της στο Easton  έγινε Εθνικό Ιστορικό ορόσημο το 1993.