Κατηγορίες
Εργασίες Κοινωνία Κόσμος

ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ: ΕΝΑ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΚΑΛΟ Ή ΚΑΚΟ

Εργασία του Νικόλαου Πετρίδη στα πλαίσια του Δ.Ι.Ε.Κ.

Και διαπιστώσεις μέσα από την εργασία μου, για το έργο του Bernard Poulet «Το τέλος των εφημερίδων»

To διάβασμα είναι ένας άλλος τρόπος να είσαι κάπου.                     

Ζοζέ Σαραμάγκου, 1922-2010, Πορτογάλος συγγραφέας [Νόμπελ 1998]

httpswww.youtube.comwatchv=xWka8vYzqHM

Ο μικρός βιβλιοφάγος Νικόλας

Από την ηλικία των πέντε ετών που έμαθα να διαβάζω εώς σήμερα, δηλαδή 12.775 ημέρες δεν υπάρχει ούτε μία από αυτές που να μην έχω διαβάσει έστω και 5 λεπτά. Σε δύσκολες μέρες, ευτυχισμένες, στην δουλειά, στην αρρώστια, στο νοσοκομείο παντού. Ότιδήποτε έπεφτε στο χέρι μου που ήταν από χαρτί και κάτι έγραφε πάνω του, το διάβαζα. Τα χαρτζιλίκια μου τα χαλούσα στα βιβλία, στα κόμικς και στις εφημερίδες. Με ρωτούσαν γονείς και συγγενείς «τι θέλεις για δώρο Νικόλα;», τίτλους βιβλίων τους έλεγα και απορούσαν. Αγαπούσα και τα παιχνίδια, αλλά τα βιβλία ήταν για μένα προτεραιότητα. Ο αγαπημένος μου δάσκαλος στο δημοτικό, Γεώργιος Λ. που με δίδαξε επί πέντε συνεχόμενα χρόνια (και στον οποίο οφείλω πολλά για την βάσεις που μας έδωσε να γίνουμε πρώτα άνθρωποι και μετά καλοί μαθητές), κατάλαβε αμέσως την επιρροή που είχαν στην πρόοδο μου τα βιβλία. Ακόμα και τώρα βλέπω βιβλία και νιώθω έξαψη. Η φαντασία μου ταξίδευε μαζί με τον αγαπημένο μου Ιούλιο Βερν και τόσους άλλους συγγραφείς. Η έλευση του διαδικτύου δεν άλλαξε σε τίποτα, αυτήν την αγάπη μου στο κάθε τι έντυπο.

ο Bernard Poulet βλέπει το μέλλον

 Η ανακάλυψη του διαδικτύου έδωσε ένα μεγάλο χτύπημα σε ότι λέγεται έντυπο μέσο. Είτε βιβλίο είναι αυτό, είτε εφημερίδα. Και ο Bernard Poulet στο βιβλίο του «Το τέλος των εφημερίδων» που εκδόθηκε το 2009, αναλύει αυτή την τεράστια αλλαγή στην ζωή μας. Κάποια ερωτήματα που προκύπτουν στο επίκαιρο (πιστεύω για πολλά χρόνια ακόμα) έργο του, μας κάνουν να αναλογιστούμε, πόσο άλλαξε το ανθρώπινο είδος, σε όλες τις εκφάνσεις της ύπαρξης του. Μας θέτει ο Bernard Poulet τις διαπιστώσεις του, πολύ εύστοχα.

Ψηφιακή κοινωνία. Την προτιμάμε;

Πως η ψηφιακή τεχνολογία και τα νέα μέσα επικοινωνίας άλλαξαν την κοινωνική συμπεριφορά των ανθρώπων; Η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας, με την είσοδο στη ζωή μας της ψηφιακής τεχνολογίας και των νέων μέσων επικοινωνίας ναι μεν έφερε όλο τον κόσμο πιο κοντά (δημιουργήθηκε ένα «παγκόσμιο» χωριό) και μας διευκόλυνε στην καθημερινότητα μας, αλλά παράλληλα μας απομάκρυνε και μας αποξένωσε από τους διπλανούς μας. Μπορούμε να μιλάμε, να γράφουμε, να συναντιόμαστε, να εργαζόμαστε να επικοινωνούμε, γενικά μέσω της τεχνολογίας αλλά απουσιάζει πλέον η πραγματική προσωπική επαφή με τον συνάνθρωπό μας. Πολλές φορές ακόμα και δίπλα μας να είναι ο συνομιλητής μας μπορεί να προτιμήσουμε να επικοινωνήσουμε μαζί του μέσω της τεχνολογίας. Μας έκανε εν ολίγοις «τεμπέληδες» και απόμακρους μεταξύ μας αλλάζοντας συμπεριφορές, μειώνοντας τον ανθρωπισμό μας και την ανάγκη να επικοινωνήσουμε με το είδος μας πραγματικά.

http9buz.commediait-s-over-book-you-re-an-inferior-technology

Βιβλία- έντυπα μέσα vs διαδίκτυο

Πως ανασχηματίστηκε ο μηχανισμός της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας; Η εποχή της ψηφιακής τεχνολογίας δεν ήταν δυνατόν να μην επηρεάσει την ενημέρωση και την ψυχαγωγία των ανθρώπων. Κάθε μεγάλο μέσο ενημέρωσης και ψυχαγωγίας (τηλεοπτικοί σταθμοί, ραδιόφωνα, εφημερίδες, περιοδικά, ειδησεογραφικά πρακτορεία, ψηφιακά βιβλία κ.τ.λ.) έχει πλέον και την επίσημη ιστοσελίδα του. Το αποτέλεσμα είναι γρήγορη ενημέρωση και ψυχαγωγία, διαφημίσεις παντού, νέα εποχή για την δημοσιογραφία με την δημιουργία ψηφιακών Μ.Μ.Ε. και εφημερίδων. Διαβάζουμε μας λέει πολύ εύστοχα ο Bernard Poulet, πολύ περισσότερο πλέον αλλά τι διαβάζουμε. Ανατρέχει ο κάθε χρήστης του διαδικτύου τους ιστότοπους με βιασύνη χωρίς να διαβάζει επί της ουσίας, διαβάζοντας  μόνο τίτλους κι επικεφαλίδες που προκαλούν εντύπωση. Και το μόνο που ενδιαφέρει δυστυχώς τους δημιουργούς των ιστότοπων είναι η επισκεψιμότητα και όχι η ανάγνωση. Επίσης έτσι χάθηκε και η «ρομαντική» πλευρά της αγοράς και του ξεφυλλίσματος των εφημερίδων και των βιβλίων, που οδήγησε και σε πτώση κερδών σε εταιρείες και εκδοτικούς οίκους και απώλεια θέσεων εργασίας. 

Θετικά και αρνητικά

Το διαδίκτυο αν χρησιμοποιείται σωστά, είναι ένα εργαλείο τεράστιων δυνατοτήτων. Γρήγορη και αστείρευτη γνώση, γρήγορη επικοινωνία (δεν θα πρέπει να είναι η μοναδική με τους συνανθρώπους μας), ευκολίες στην εργασία, στις επιστήμες. Από την άλλη εγκλήματα κατά ανηλίκων (παιδεραστία), απάτες, κατασκοπία, καταστροφή αντιπάλων, παραβίαση του απορρήτου της προσωπικότητας (μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των κυβερνοχώρων). Όλα τα καλά της τεχνολογίας πρέπει να τα αξιοποιούμε, με γνώμονα το κοινωνικό καλό και όχι την προσωπική μας αυταρέσκεια και αυτό θα πρέπει να ισχύει για όλους, γονείς, παιδιά, εκπαιδευτικούς, κυβερνώντες κ.τ.λ.

Σας ασπάζομαι, Νίκος.

Κατηγορίες
Ιστορία

«ΚΡΙΣΗ ΙΜΙΩΝ»: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΜΕ ΝΕΚΡΟΥΣ

Ελληνοτουρκικά

Η ασθένεια που άλλαξε τον «ρου» της ιστορίας

 Ήταν Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 1995 όταν έγινε η μετακομιδή του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο. Η μεγάλη σε χρόνο νοσηλεία του, λόγω σοβαρών προβλημάτων με την υγεία του, άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό την πολιτική ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου κατά την έξοδο του από το Ωνάσειο.

Με ακέφαλη ουσιαστικά την χώρα, δόθηκε το έναυσμα στους επίδοξους δελφίνους του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να ετοιμάζονται ο καθένας για την τελική επικράτηση του, στην ηγεσία της κυβέρνησης και του κόμματος. Αυτός που επικράτησε ήταν ο Κώστας Σημίτης ως πρωθυπουργός (πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. παρέμενε ο Ανδρέας Παπανδρέου). Εκλέχτηκε στις 18 Ιανουαρίου 1996 από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Ο Σημίτης ήταν ο τελευταίος που θα ήθελε να τον αντικαταστήσει ο Ανδρέας, αλλά οι συμμαχίες του στο κόμμα του έδωσαν την νίκη, απέναντι σε ονόματα όπως ο Τσοχατζόπουλος και ο Αρσένης. Οι κόντρες του Ανδρέα με τον Σημίτη επί των θητειών του στα υπουργεία που ανέλαβε ήταν ένας λόγος της «αμφισβήτησης» προς το πρόσωπο του.

Οι Τούρκοι μας δοκιμάζουν

Τα Ίμια αποτελούν μία συστάδα νησίδων της Δωδεκανήσου. Αυτά εκχωρήθηκαν στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σύμφωνα με το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων (10-12-1947) όπου η Ιταλία εκχώρησε στην Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τις νήσους της Δωδεκανήσου. Στις 25 Δεκεμβρίου 1995 το τουρκικό φορτηγό πλοίο Φιγκέν Ακάτ προσάραξε σε αβαθή ύδατα κοντά στην Μικρή Ίμια (Ανατολική) και εξέπεμψε σήμα κινδύνου. Το λιμεναρχείο Καλύμνου –το πλησιέστερο στην περιοχή– διέθεσε ρυμουλκό για να αποκολλήσει το τουρκικό πλοίο, αλλά ο πλοίαρχος αρνήθηκε, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν σε τουρκική περιοχή και άρα οι τουρκικές αρχές είχαν την αρμοδιότητα να του προσφέρουν βοήθεια. Το πλοίο θα κινδύνευε αν δεν το βοηθούσαν. Τελικά, στις 28 Δεκεμβρίου δύο ελληνικά ρυμουλκά αποκόλλησαν το τουρκικό φορτηγό και το οδήγησαν στο λιμάνι Κιουλούκ της Τουρκίας. Οι τούρκοι υποστήριξαν πως οι βραχονησίδες Ίμια είναι καταχωρημένες στο κτηματολόγιο Μουγκλά του νομού Μπόντρουμ (Αλικαρνασσού) και ανήκουν στην Τουρκία.

Οι δημοσιογράφοι της Χουριέτ στα Ίμια.

Η κρίση του Ιανουαρίου 1996

Το μόνο που δεν περίμενε να αντιμετωπίσει στην αρχή της θητείας του ο Σημίτης, ήταν μια ελληνοτουρκική κρίση που λίγο ακόμα και θα οδηγούσε σε πολεμική σύγκρουση. Ο τότε δήμαρχος της Καλύμνου Δημήτρης Διακομιχάλης, θορυβημένος από τις αξιώσεις της Τουρκίας για τα Ίμια ύψωσε την ελληνική σημαία στην Μικρή Ίμια 25 Ιανουαρίου. Δύο δημοσιογράφοι του γραφείου της εφημερίδας Χουριέτ στη Σμύρνη, μετέβησαν με ελικόπτερο στις 27 Ιανουαρίου στη Μικρή Ίμια, υπέστειλαν την ελληνική σημαία και ύψωσαν την τουρκική σημαία. Η όλη επιχείρηση των δημοσιογράφων βιντεοσκοπήθηκε και προβλήθηκε από το τηλεοπτικό κανάλι που ανήκει στη Χουριέτ. Στις 28 Ιανουαρίου το πολεμικό περιπολικό πλοίο «Αντωνίου», προέβη σε υποστολή της τουρκικής σημαίας και στην θέση της, υψώθηκε ξανά η ελληνική. Έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάστηκαν στην Μικρή Ίμια για φύλαξη της σημαίας από το βράδυ εώς το πρωί. Όμως παρέμειναν και στην συνέχεια μετά από απόφαση της ηγεσίας. Η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ δήλωσε πως η ελληνική σημαία και οι έλληνες στρατιώτες θα απομακρυνθούν από τα Ίμια.

https://sputniknews.gr/

WHO IS Διακομιχάλης κύριε Πάγκαλε;

Τα όσα έγιναν και ειπώθηκαν εκείνες τις μέρες και ώρες στο προσκήνιο αλλά και στο παρασκήνιο, προκάλεσαν και προκαλούν ακόμα και σήμερα αντιδράσεις. Ενέργειες και λόγια που μυρίζουν «προδοσία». Ο υπουργός εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος, δήλωσε εκ των υστέρων ότι την κρίση προκάλεσε ο δήμαρχος Καλύμνου Διακομιχάλης, διότι αν και προερχόμενος από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ήταν αντισημικός και ήθελε να προκαλέσει πρόβλημα στον νεοεκλεγέντα πρωθυπουργό.DON Corleone τον αποκάλεσε παραπέμποντας στην μαφία. Δηλαδή οι τούρκοι δεν θα προκαλούσαν κρίση χωρίς την βοήθεια του Διακομιχάλη και την προκάλεσε ο δήμαρχος! Ο κύριος Πάγκαλος επίσης διαπραγματεύτηκε με τον Χόλμπρουκ, τον βοηθό του υπουργού εξωτερικών των Η.Π.Α. Κρίστοφερ για να σταματήσει η κρίση, δεχόμενος το σενάριο ότι την σημαία την πήρε ο αέρας, όταν οι αμερικάνοι αξίωσαν την απομάκρυνσή της. Αυτός ήταν ο υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας που τρία χρόνια αργότερα τον Φεβρουάριο του 1999 θα αρνηθεί το άσυλο στον κούρδο ηγέτη Οτσαλάν και ορκισμένο εχθρό της Τουρκίας, με αποτέλεσμα να συλληφθεί από τις μυστικές υπηρεσίες των τούρκων.



www.pentapostagma.gr


ΤΗΑΝΚS YOU USA

O Κώστας Σημίτης ανακουφισμένος, ευχαρίστησε ενώπιων όλου του κοινοβουλίου τις Η.Π.Α. για την παρέμβαση τους στην κρίση. Που «η ουδετερότητα τους» ευνόησε τις διεκδικήσεις της Τουρκίας, (κατονόμαζαν οι αμερικάνοι επίσης τα Ίμια ως «Καρντάκ») όπως στην Κύπρο το 1974. Η αποδοκιμασία των κομμάτων της αντιπολίτευσης και μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού ήταν έντονη. Αυτός ήταν «ο πρωθυπουργός» τότε, που τόλμησε να ρωτήσει τον Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Χρήστο Λυμπέρη,«είναι σοβαρό πράγμα για τις ΕΔ να φύγει η σημαία;». Ο Σημίτης γενικώς απαξίωνε τις ΕΔ και θεωρούσε τον προϋπολογισμό για τους εξοπλισμούς ασύμφορο και υπερβολικό. Όμως εξαιτίας των Ιμίων επί των ημερών του, γιγαντώθηκαν οι εξοπλισμοί και έγιναν τα τόσα σκάνδαλα με τις μίζες.

http://boraeinai.blogspot.com/

Θυσία χωρίς αντίκρυσμα

Ο θάνατος των τριών ηρώων δυστυχώς ήταν χωρίς αντίκρυσμα. Το σενάριο της κατάρριψης του ελικοπτέρου από τους τούρκους, είναι κάτι που συζητιέται ακόμα. Και να έγινε σίγουρα θα ήταν φρονιμότερο να ειπωθεί κάτι άλλο. Οι αδικοχαμένοι στατιωτικοί έκαναν το καθήκον τους αλλά και η αποστολή τους όντως ήταν δύσκολη λόγω καιρικών συνθηκών. Η Ελλάδα βγήκε ηττημένη και ταπεινωμένη από την κρίση με το ηθικό του στρατού καταρρακωμένο. Ήταν το εναρκτήριο επεισόδιο σε αυτό που ζούμε έντονα τώρα, με τις αξιώσεις της Τουρκίας για τα ενεργειακά αποθέματα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Οι «προδοτικές» συμπεριφορές της ελληνικής κυβέρνησης στην κρίση, οι οποία δεν άφησε τις ΕΔ να κάνουν το καθήκον τους απαξιώνοντας τον Α/ΓΕΕΘΑ συνεχώς, ο οποίος δεν ήταν άμοιρος ευθυνών για την ήττα, έδωσαν τα δικαιώματα αυτά.

Στο ίδιο έργο θεατές

Και εδώ είναι που η ασθένεια του Παπανδρέου ήταν κομβικής σημασίας και άλλαξε το πολιτικό status της χώρας. Οι τούρκοι θα σκεφτόντουσαν πολλές φορές πρώτα αν θα έκαναν τα ίδια, με ηγέτη τον Ανδρέα όπου είχαν δοκιμάσει τις αντοχές του αλλά και την αποφασιστικότητα του να πάει σε πόλεμο, τον Μάρτιο του 1987 με την έξοδο τότε του «Σισμίκ». Ναι μεν η κυβέρνηση ήταν καινούρια και άπειρη, αλλά δεν δικαιολογείται η εθνική αυτή ήττα με νεκρούς. Την ίδια «τακτική Σημίτη» ακολουθούν έκτοτε όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις. Αέρας πήρε και τότε την σημαία, αέρας έφερε και το σεισμογραφικό Oruc Reis σε ελληνικά ύδατα όπως υποστήριξε και η σημερινή κυβέρνηση της Ν.Δ. Δείχνοντας υποχωρητικότητα πάντα, ένα θερμό επεισόδιο ακόμα τύπου ‘Ιμια είναι πιο κοντά. Και φωνές μέσα στην κυβέρνηση για προσφυγή στην Χάγη, είναι μια ακόμα δήλωση υποχωρητικότητας. Η πρόσφατη ανακήρυξη ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας – Λιβύης σβήνοντας από τον χάρτη Ρόδο, Κρήτη, Καστελόριζο που οδήγησε στην διάσκεψη του Βερολίνου και δεν προσκλήθηκε η Ελλάδα, θυμίζει την διάσκεψη του Μονάχου το 1938 όταν για το θέμα της Τσεχοσλοβακίας που αξίωσε ο Χίτλερ, οι μεγάλες δυνάμεις Γερμανία, Ιταλία, Μ. Βρετανία και Γαλλία αποφάσισαν για τον διαμελισμό της υπέρ της Γερμανίας με απούσα την ίδια. Πολιτική κατευνασμού εναντίον του «ναζιστικού θηρίου», που οδήγησε όχι σε ειρήνη αλλά σε «εκατόμβες νεκρών ανθρώπων». Κάθε ομοιότητα με σημερινές καταστάσεις, δυστυχώς δεν είναι πέραν του πραγματικού.

Όλο αυτό το σκηνικό βέβαια, που έχει στηθεί στην Αν. Μεσόγειο, είναι ενάντια στην ειρήνη μεταξύ των λαών αφού τα υποτιθέμενα κέρδη από τα ενεργειακά κοιτάσματα, θα είναι εκμεταλλεύσιμα από τις εταιρείες και την αστική ελίτ των χωρών που τρώγονται γι’ αυτά και οδηγούν σε μίση και φανατισμό τους λαούς, με τον εθνικισμό που καλλιεργούν.

Σας ασπάζομαι, Νίκος

Κατηγορίες
Εκπαίδευση Κόσμος

Οδηγός φοιτητικής ζωής

Από μικρή ηλικία όλοι μας λένε για την φοιτητική ζωή, αυτή  που έζησαν ή αυτήν που  θα ήθελαν να ζήσουν. Τι είναι όμως πραγματικά η φοιτητική ζωή και ποια είναι τα συναισθήματα ενός πρωτοετή φοιτητή που καλείται  να ζήσει σε μια διαφορετική πολη, να αυτοεξυπηρετηθεί  και να οργανώσει με τις δικές του δυνάμεις  την καθημερινότητα του;

Ρωτήσαμε και μάθαμε από δυο πρωτοετείς φοιτήτριες την Όλγα Σεβεντεκίδου, φοιτήτρια Ιατρικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης  και  την Αλεξάνδρα Στρουμπή, φοιτήτρια του παιδαγωγικού τμήματος Νηπιαγωγών.  Τα κορίτσια δέχτηκαν με μεγάλη χαρά να μιλήσουν στο blog μας και να μας πούνε για την πρωτόγνωρη εμπειρία τους.

  • Πως ένιωσες όταν μπήκες στο φοιτητικό σου σπίτι;
  • Όλγα Σεβεντεκίδου: << Τις  πρώτες μέρες ήμουν με τους γονείς μου όταν έφυγαν στην αρχή στεναχωρήθηκα και είπα ωχ  τώρα τι γίνεται; Μετα από λίγες μέρες συνήθισα και αυτή την περίοδο είμαι στην φάση  που μου αρέσει να μένω  μονή μου και να απολαμβάνω την ελευθέρια που έχω. >>
  • Πως είναι να ζεις σε μια μεγάλη πολη, όπως είναι η  Θεσσαλονίκη, σε κουράζουν οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής;
  • Στην αρχή ήμουν πολύ ενθουσιασμένη έμπαινα στο λεωφορείο και το θεωρούσα μια εκπληκτική εμπειρία. Ήταν ακόμα η αρχή, είχα όρεξη να εξερευνήσω την πολη και να την γνωρίσω καλυτέρα.Έπειτα όμως αρχίσαν να μου λείπουν οι μικρές αποστάσεις της Κομοτηνής την οποία  μπορείς να διασχίσεις ολόκληρη με τα πόδια. Βέβαια  το καλό με την Θεσσαλονίκη είναι ότι  έχει παρα πολλές επιλογές ψυχαγωγίας  για έναν φοιτητή και νομίζω ότι αυτό το απολαμβάνουν ολοι οι νέοι που μένουν εκεί  ωστόσο οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής είναι κουραστικοί.
  • Πως ήταν η πρώτη μέρα  στο πανεπιστήμιο, είχες άγχος;
  • Η αλήθεια είναι πως είχα αρκετο άγχος για μια συνεχόμενη εβδομάδα περίπου. Ευτυχώς όμως είχα  μια πολύ καλή φιλη από τη  Κομοτηνή και αυτό με παρηγορούσε.  

Συνεχίζουμε με την συνέντευξη της Αλεξάνδρας Στρουμπή, φοιτήτριας του παιδαγωγικού τμήματος Νηπιαγωγών στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

  • Θέλω να μου περιγράψεις τα συναισθήματα σου όταν έμαθες για την εισαγωγή, σου  στο πανεπιστήμιο πως ένιωσες;
  • Η χαρά μου ήταν απίστευτη. Δεν περίμενα να είμαι εισακτέα στην συγκεκριμένη πολη οπότε χάρηκα παρα πολύ . Η σχολή της επιτυχίας μου ήταν κάτι που το ήθελα και το περίμενα ολη την χρονιά.  Χάρηκα  που πέρασα εκεί  γιατί οι κόποι μου απέδωσαν καρπούς.                                                    
  • Πως νιώθεις που ζεις σε άλλη πολη και  πρέπει να οργανώσεις μονή σου την καθημερινότητα σου;
  • Στην αρχή ένιωθα τρομοκρατημένη, καθώς θα έπρεπε να περνάνε όλα από τα χέρια μου και δε θα είχα κάποιον άνθρωπο μέσα στο σπίτι να απευθυνθώ για να με βοηθήσει. Με τον καιρό το συνηθίζω όλο και περισσότερο, αισθάνομαι πιο υπεύθυνη και το απολαμβάνω κιόλας, αν και μου λείπουν κάποιες ανέσεις που είχα στο σπίτι με τους γονείς μου.
  • Δυσκολεύτηκες να κάνεις φίλους και να κοινωνικοποιηθείς;
  • Όχι, δεν δυσκολεύτηκα να κανω φίλους. Στο πανεπιστήμιο ήμουν σε ένα καινούριο περιβάλλον και ολοι είχανε την ανάγκη  να γνωρίσουν καινούρια άτομα, αφου οι περισσότεροι ήτανε μονοί τους.
  • Τα Γιάννενα είναι ωραία πολη, σου αρέσει η φοιτητική ζωή εκεί, θα πρότεινες σε κάποιον άλλον να τα επισκεφθεί;
  • Ναι, είναι μια πάρα πολύ όμορφη πόλη και είναι ιδανική για φοιτητές, καθώς έχει πολλά μαγαζιά και οι αποστάσεις είναι μικρές. Φυσικά και θα πρότεινα σε άλλο κόσμο να την επισκεφτεί καθώς συνδυάζει και το βουνό αλλά και το υγρό στοιχείο, τη λίμνη και είναι ιδανικός προορισμός  για όλες τις εποχές.

Ευχαριστούμε πολύ την Όλγα Σεβεντεκίδου και την Αλεξάνδρα Στρουμπή που δέχτηκαν να μιλήσουν στο blog και θα θέλαμε να τους ευχηθούμε καλή συνέχεια στην φοιτητική τους ζωή.

Αλέξανδρος Χατζόπουλος.

Κατηγορίες
Uncategorized Ειδήσεις Κοινωνία Κόσμος Υγεία

Κορονοϊός και τρόποι συμπεριφοράς

Ο κορονοϊός είναι ένα πολύ σοβαρό και φλέγον θέμα τους τελευταίους μήνες που δυστυχώς έχει πάρει τεράστιες πανδημικές διαστάσεις. Δεν μπορούμε φυσικά να τον συγκρίνουμε με την Μαύρη Πανώλη του 1348-1353  που είχε αφανίσει εκατομμύρια(άλλες εποχές τότε θα μου πεις αλλά εντάξει), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο κορονοϊός είναι λιγότερο σοβαρός ειδικά από την στιγμή που έχουμε νεκρούς, έτσι θα πρέπει να πάρουμε μέτρα κατά αυτού του “αοράτου εχθρού”.

Σημαίνει όμως αυτό ότι μαζί με τα χαρτιά υγείας τα αντισηπτικά και τις κονσέρβες στα ράφια των σουπερ μάρκετ ότι θα πρέπει να εξαφανιστούν και οι τρόποι μας; Η απάντηση είναι ΟΧΙ, για όνομα του Θεού. Ναι καταλαβαίνω ότι φοβάσαι και καταλαβαίνω ότι εάν είσαι στις ευπαθής ομάδες υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για εσένα, όμως το να είσαι αγενής στον διπλανό σου δεν θα σε γλυτώσει ούτε από κορονοϊό ούτε από κανέναν ιό, ίσα ίσα θα σε κάνει να φανείς σαν ένας αγενής μπουρτζόβλαχος τον οποίο θα στραβοκοιτάνε όλοι στην σειρά του ταμείου και απλώς θα την καθυστερεί. Και ναι αυτό συνέβη και σε έμενα την ιδία, στο ταμείο του σούπερ μάρκετ όταν ξεχάστηκα επειδή είχα στο μυαλό μου να πάω στην ασφάλεια του σπιτιού μου, αντί να βρεθώ στα 2 μετρά ήμουν διπλά στην κυρία αυτή που ήταν μπροστά μου και όταν είδε που στάθηκα δίπλα της με αγριοκοίταξε και μου είπε «γιατί είστε είστε δίπλα μου φύγετε,πατέ πιο περά»(δεν θυμάμαι τα ακριβή της λόγια αλλά θυμάμαι πως ήταν με έναν πολύ αγενή τόνο) εγώ εκείνη την στιγμή ξαφνιάστηκα κατάλαβα το λάθος μου και μόλις πήγα δυο μετρά πιο πίσω την ακούω να λέει «εκεί ακριβώς». Πολλοί θα πείτε «ε καλά έκανε που σου έκανε παρατήρηση», ναι δεν αντιλέγω όμως θα ήταν πολύ πιο ευγενικό εάν απλά μου έκανε νόημα και μου έδειχνε την ταμπέλα η απλά να μου πει «συγγνώμη θα μπορούσατε να είστε 2 μέτρα πιο πίσω μου;» To να είσαι ευγενικός σε τέτοιες καταστάσεις δεν θα σε φέρει πιο κοντά στον ιό σε φέρνει πιο κοντά στο να δείξεις στον άλλον με έμμεσο τρόπο ότι παρόλο την κατάσταση αυτή μπορεί να ξεπεραστεί και ότι όλα θα πάνε καλά.

Έτσι από αυτό το συμβάν περνώ την αφορμή να θίξω ακόμη ένα θέμα πολύ πιο σοβαρό από αυτό… τον ρατσισμό. Κάποιοι άνθρωποι την απλή προφύλαξη την ανέβασαν πολλά επίπεδα μέχρι που έφτασαν στο επίπεδο της παράνοιας, που μόλις ακούς τι έχουν κάνει σε κάνουν να λες « Η παράνοια προσωποποιημένη» όπως έλεγε και ο καθηγητής των μαθηματικών μου στο λύκειο. Το να κατηγορείς άδικα έναν ασιάτη που τυχαίνει να βρίσκεται κοντά σου ότι είναι φορέας είναι άκρως ανάρμοστο και ρατσιστικό. Στην κατάσταση που είμαστε δεν μένεις μακριά από ασιάτες, μένεις μακριά από όλους. Ο ιός δεν ξεχωρίζει φυλές ,χρώματα, αναπηρίες και ηλικίες. Σε αυτή την κατάσταση πρέπει όλοι να φανούμε δυνατοί ενωμένοι και να θυμάστε μετά από κάτι κακό πάντα έρχεται κάτι κάλο.

Πληροφορίες για τον COVID19 οδηγίες και προφυλάξεις:  https://eody.gov.gr/neos-koronaios-covid-19/