Κατηγορίες
Ειδήσεις Εργασίες Κοινωνία Κόσμος Υγεία

Υεμένη: Εγκαταλειμμένη στο έλεος της τύχης της!

Η κατάσταση στην Υεμένη αποτελεί την μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση όλων των εποχών. Ίσως την μεγαλύτερη και <<αόρατη>> θα πρόσθετε κανείς, <<αόρατη>> γιατί αυτή η κατάσταση επικρατεί εδώ και 5 ολόκληρα χρόνια, αλλά ο Δυτικός κόσμος κλείνει τα μάτια του στην διάσταση του προβλήματος σαν να μην υπάρχει. Τι πιο βολικό άλλωστε; Δεν έχει να κάνει βλέπετε με κάποιο αξιοθέατο πολιτιστικής κληρονομιάς από το οποίο θα επωφεληθούν τα μάτια ή οι τσέπες μας άρα γιατί να μπούμε στον κόπο;

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η Υεμένη ή αλλιώς επίσημα η Δημοκρατία της Υεμένης, είναι μια Χώρα στο νότιο άκρο της Αραβικής Χερσονήσου, στη Νοτιοδυτική Ασία,η οποία αποτελεί Χώρα της Μέσης Ανατολής. Συνορεύει με το Ομάν και τη Σαουδική Αραβία. Η Υεμένη από το 2015 αντιμετωπίζει έναν τεράστιο, καταστροφικό Εμφύλιο πόλεμο.

Τα προεόρτια βέβαια αυτού του πολέμου ξεκίνησαν πιο νωρίς όταν το 2011-2012 κατά την Αραβική άνοιξη ο τότε δικτάτορας-πρόεδρος Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ, αναγκάστηκε να παραιτηθεί και για πρώτη φορά έγιναν εκλογές με μοναδικό υποψήφιο τον Μανσούρ Χαντί το 2012. Τρία χρόνια μετά οι αντάρτες Χούθι εξεγέρθηκαν και ξεκίνησε η κατάσταση, που επικρατεί έως και σήμερα.Ο εμφύλιος, ο οποίος ξεκίνησε ήταν ανάμεσα στην <<νόμιμη>> κυβέρνηση του Μανσούρ Χαντί με βασικό σύμμαχο την Σαουδική Αραβία και των σιιτών ανταρτών Χούθι με σύμμαχο το Ιράν. Ο λόγος όμως, που έβαλα την λέξη νόμιμη σε εισαγωγικά είναι πως ενώ όντως ο Χαντί είχε εκλεχθεί νόμιμα, παρ’ όλα αυτά είχε συμφωνήσει να παραμείνει στην θέση του μόνο για 2 χρόνια με σκοπό να προετοιμάσει το έδαφος για μια επόμενη ομαλή εκλογική αναμέτρηση εξού και το γεγονός ότι το 2012 δεν είχε κάποιον άλλο εκλογικό αντίπαλο, όμως συνέχισε να παραμένει στην θέση του παράτυπα. Ο <<Εμφύλιος>> όμως αυτός δεν περιορίζεται μόνο σε δύο πλευρές, αλλά σε ένα χαοτικό παιχνίδι συμφερόντων από πολλές πλευρές κυρίως αυτό, της Σαουδικής Αραβίας.

Την χαοτική αυτή λοιπόν κατάσταση ήρθε να επιδεινώσει η ύπαρξη και άλλων καταστάσεων όπως η συμμετοχή των μαχητών της Αλ Κάιντα, η ύπαρξη συμμαχιών από χώρες όπως οι ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, η κατάληψη περιοχών με φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Αυτή είναι μία όσο το δυνατόν περιεκτική τοποθέτηση των γεγονότων, περισσότερο ενημερωτική.

Όπως είναι φυσικό τα επακόλουθα του πολέμου είναι πολλά πόσο μάλλον σε μία τέτοια χώρα, που θεωρείται μία από τις φτωχότερες του αραβικού κόσμου. Πείνα, ασθένειες και θάνατος αποτελούν κάποια από αυτά. Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα ,<<The Guardian>> εκτιμάται πως από το 2015, που ξεκίνησε ο πόλεμος μέχρι τουλάχιστον τα μέσα του 2019 ο αριθμός των νεκρών είχε ξεπεράσει τους 100.000. Ο ΟΗΕ εκτιμά πως τα ατυχήματα των αμάχων έχουν υπερβεί τους 15.000 νεκρούς ή τραυματίες.

Εικοσιδύο εκατομμύρια κάτοικοι της Υεμένης εξακολουθούν να χρειάζονται επειγόντως βοήθεια, 8 εκατομμύρια κινδυνεύουν από υποσιτισμό και συν όλα αυτά ένα ξέσπασμα χολέρας έχει επηρεάσει πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Με ασθένειες όπως την χολέρα,ελονοσία και δάγκειο πυρετό να μαστίζουν ανεξέλεγκτα σε ένα ήδη καταστρεπτικό σύστημα υγείας, την κορυφή του παγόβουνου ήρθε να αποτελέσει και η εμφάνιση του κοροναϊού. Ήδη αναφέρθηκαν επίσημα χίλιες περιπτώσεις, ανεπίσημα όμως είναι πιθανότατα πολύ περισσότερες.

Αναφέρεται πως όλες οι πλευρές της σύγκρουσης παραβίασαν τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Πράγματι, αυτό είναι κάτι που ήδη το γνωρίζουμε, αυτό όμως που απασχολεί εμένα είναι πως ο Δυτικός κόσμος γύρισε σε αυτή την χώρα, σε αυτούς τους ανθρώπους το κεφάλι. Πώς γίνεται να είμαστε τόσο φιλάνθρωποι σε άλλες περιπτώσεις και σε περιπτώσεις τόσο μείζονος σημασίας να κάνουμε πως δεν υπάρχουν; Πώς γίνεται να συγκινούμαστε πιο πολύ από μια εικόνα ενός γκρεμισμένου μνημείου και να μαζεύουμε στο άψε σβήσε χιλιάδες χρήματα για την επανακατασκευή του ενώ από την άλλη η εικόνα χιλιάδων υποσιτισμένων παιδιών, που χαροπαλεύουν σε ένα κρεβάτι ενός μισογκρεμισμένου κέντρου περίθαλψης να μην μας “αγγίζει”, να μην μας κάνει να νιώθουμε έστω ένα ίχνος τύψεως και αν όχι τύψεως συμπόνοιας και αλληλεγγύης; (Παρακάτω παρατίθεται ένα βίντεο της κατάστασης, που επικρατεί τώρα από ρεπορτάζ του BBC News)

Αυτό που συμβαίνει αυτή την στιγμή στην Υεμένη αποτελεί την ντροπή του ανθρωπότητας. Δεν γράφω αυτό το άρθρο για να κάνω κήρυγμα περί ανθρωπιάς επ’ ουδενί. Άλλωστε ποια είμαι εγώ για να το κάνω. Γράφω αυτό το άρθρο για να μπορέσω έστω και με κάτι τόσο μικρό να αποτελέσω φωνή ενημέρωσης και αφύπνισης έστω για ένα ποσοστό ανθρώπων, όποιο κι αν είναι αυτό. Κάτι που τώρα μπορεί να μοιάζει μακρινό προς εμάς , μπορεί κάποτε να είναι δίπλα μας, μπορεί ακόμα και να έρθουμε εμείς στην θέση του.

Ο ΟΗΕ έχει επαληθεύσει τους θανάτους τουλάχιστον ακόμη 7.700 αμάχων έως τον Μάρτιο του 2020. Χιλιάδες περισσότεροι έχουν πεθάνει από αιτίες όπως υποσιτισμός, ασθένειες και κακή υγεία . Υπολογίζεται πως 85.000 παιδιά με σοβαρό οξύ υποσιτισμό μπορεί να έχουν πεθάνει στο διάστημα 2015 με 2018. Το 80% περίπου του πληθυσμού χρειάζεται ανθρωπιστική βοήθεια. Με το κακό σύστημα ύδρευσης και μόνο τις μισές ιατρικές εγκαταστάσεις να λειτουργούν ή μάλλον να υπολειτουργούν εμφανίστηκαν πολλές ασθένειες μία από αυτές και η χολέρα. Υπολογίζεται πως 2 εκατομμύρια παιδιά υποσιτίζονται έντονα. Η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα λιμού βιβλικών διαστάσεων.Ο άμαχος πληθυσμός αποτέλεσε για μία ακόμη φορά τον <<αποδιοπομπαίο τράγο>> των κρατικών συμφερόντων.

Κλείνοντας το άρθρο μου, θα ήθελα να δηλώσω την αγανάκτηση μου και την λύπη μου για τον δρόμο στον, οποίο οδεύει η ανθρωπότητα. Οι εικόνες και τα ντοκουμέντα, που αντίκρισα προτού αποφασίσω να γράψω αυτό το άρθρο ήταν φρικιαστικές το λιγότερο, δεν μπόρεσα να συγκρατήσω τα δάκρυα μου. Αν μπορούσα να έχω μια ευχή, που να γνώριζα πως θα πραγματοποιηθεί θα ήταν ποτέ κανένα παιδί και γενικότερα κανένας άνθρωπος στον κόσμο να μην χρειαζόταν να περάσει αυτό τον γολγοθά! Οι εικόνες που, επέλεξα να σας παρουσιάσω είναι <<σκληρές>> ίσως και ενοχλητικές για κάποιους, αλλά δεν θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω κάτι άλλο παρά την <<ωμή>> αλήθεια για να σας βοηθήσω να καταλάβετε την διάσταση του προβλήματος. Δυστυχώς δεν είναι εικόνες βγαλμένες από ταινία, αλλά η σκληρή πραγματικότητα!

Κατηγορίες
Ειδήσεις Εργασίες Κοινωνία Κόσμος Πολιτισμός Υγεία

Η ζωή από τα μάτια ενός μεταμοσχευμένου!

Πολλές φορές ακούμε για την παγκόσμια ημέρα μεταμόσχευσης και δωρεάς οργάνων ή για τους ανθρώπους εκείνους, που κάποια στιγμή στην ζωή τους βρέθηκαν στην ύψιστη ανάγκη να χρειαστεί να κάνουν μεταμόσχευση κάποιου οργάνου, όμως έχουμε μπει ποτέ πραγματικά στην διαδικασία να μάθουμε για τι ακριβώς πρόκειται και πόσο μεγάλη σημασία έχει;

Εγώ, για να πω την αλήθεια δεν είχα μπει ποτέ στην θέση ούτε καν να αναρωτηθώ ή να πληροφορηθώ έστω λίγο παραπάνω για ένα τόσο μείζον θέμα, αλλά συνάμα όχι τόσο γνωστό και ευρέως διαδεδομένο όπως ίσως κάποια άλλα που συνηθίζουμε να βλέπουμε και να ακούμε γι’ αυτά κατά καιρούς. Μέχρι, που μια μέρα γνώρισα μια κοπέλα, που έμελλε να γίνει αργότερα η πιο καλή μου φίλη, την Λία.

Η Λία Καλδουρμίδου λοιπόν (Πασχαλία, αλλά της αρέσει να την φωνάζουν Λία) είναι μία κοπέλα, 24 ετών από την πόλη της Αλεξανδρούπολης, η οποία με την πρώτη ματιά, με τον πρώτο χαιρετισμό σε κερδίζει με το χαμόγελό της και με την θετική αύρα ,που φαίνεται να αναβλύζει από μέσα της. Μία κοπέλα με διάπλατο χαμόγελό το οποίο βλέποντας το κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι πίσω του κρύβεται μια ιστορία ενός μεγάλου αγώνα, έναν αγώνα από τον οποίο όμως βγήκε κερδισμένη. Ένα σημαδάκι, εκεί πάνω από το στήθος κοντά στο σημείο της καρδιάς της, κρύβει ένα πολύτιμο μυστικό και εδώ ξεκινάει η ιστορία της.

Η Λία στα τέσσερα της χρόνια κάνει το φυσιολογικό τσεκ απ υγείας, που πρέπει να κάνει κάθε παιδί σε αυτή την ηλικία. Κάνοντας, λοιπόν τις απαραίτητες εξετάσεις παρατηρείται ένα μικρό φύσημα στην καρδιά της. Το φύσημα είναι οι ήχοι σαν σφύριγμα, που κάνει το αίμα όταν κινείται μέσα στην καρδιά ή γύρω από αυτή. Να τονιστεί εδώ, πως το φύσημα, από μόνο του δεν θεωρείται ασθένεια και τις περισσότερες φορές είναι<<αθώο>> και ακίνδυνο. Λίγα χρόνια όμως αργότερα στα 8 με 9 της χρόνια ξεκινάει να εμφανίζει κάποια περίεργα συμπτώματα, τα οποία αρχικά δεν φανέρωναν την σοβαρότητα του πραγματικού προβλήματος αλλά ήταν ανησυχητικά για το μικρό της ηλικίας της. Έλλειψη όρεξης για τροφή, αδυναμία σε σημείο, που να μην μπορεί να περπατάει αρκετά και ταχυκαρδίες είναι τα πρώτα βασικά συμπτώματα, που ανησυχούν τους γονείς της και παροτρύνουν τους γιατρούς της στην Αλεξανδρούπολη να κάνουν περαιτέρω εξετάσεις. Κάνοντας λοιπόν ένα σωρό εξετάσεις οι γιατροί συνηδητοποιούν ότι το πρόβλημα είναι καρδιακό και οδηγούνται στην διάγνωση πως η Λία πάσχει από διατατική μυοκαρδιοπάθεια.

Η διατατική μυοκαρδιοπάθεια είναι μία πάθηση του μυοκαρδίου, δηλαδή του μυικού ιστού από τον οποίο αποτελείται η καρδιά. Οι μυοκαρδιοπάθειες είναι παθήσεις,των οποίων η αιτία δεν έχει εξακριβωθεί. Στην συγκεκριμένη περίπτωση της διατατικής μυοκαρδιοπάθειας οι διαστάσεις της καρδιάς αυξάνονται (συνήθως η αριστερή κοιλία της καρδιάς μεγαλώνει) και τα τοιχώματα της γίνονται λεπτότερα. Η καρδιά αδυνατίζει και αντιδραστικά διατείνεται, έτσι η συστολική δύναμη της καρδιάς μειώνεται, πράγμα που την κάνει να λειτουργεί πιο αργά-υπολειτουργεί και να παρουσιάζει συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας. Αυτά τα παραθέτω απλά ενημερωτικά.

Η πρώτη λύση είναι η παροχή μίας φαρμακευτικής αγωγής. Σύντομα όμως η κατάσταση της Λίας επιδεινώνεται και οι γιατροί, που την παρακολουθούν αποφασίζουν πως η μοναδική λύση είναι η ολική μεταμόσχευση καρδιάς. Το γεγονός όμως του μικρού της ηλικίας της, καθώς ήταν μόλις 11 ετών,αλλά και της σωματικής της διάπλασης οδηγεί τους γιατρούς στο πόρισμα πως η επέμβαση πρέπει να πραγματοποιηθεί στο εξωτερικό.

Από εκείνη την στιγμή,η Λία μπαίνει στην λίστα αναμονής, όπου αναγκάζονται να μπουν όλοι όσοι περιμένουν να βρεθεί συμβατός δότης μοσχεύματος. Η λίστα αναμονής είναι ίσως ό,τι καλύτερο και ελπιδοφόρο αλλά συνάμα και ό,τι πιο αγχωτικό για έναν παραλήπτη οργάνου καθώς υπάρχει κάποιο είδος προτεραιότητας που τηρείται ανάλογα με την ηλικία, την σοβαρότητα της περίπτωσης, την συμβατότητα κ.τ.λ. Μερικοί παραλήπτες βρίσκονται στην λίστα αναμονής ακόμη και χρόνια περιμένοντας για έναν δότη. Η Λία όμως, ήταν τυχερή καθώς 2 εβδομάδες αργότερα βρέθηκε μόσχευμα στην Αυστρία, όπου μεταφέρθηκε και η ίδια με την οικογένεια της για την επερχόμενη επέμβαση. Για το γεγονός της μεταμόσχευσης, στην οποία θα υποβληθεί ενημερώνεται μόλις 2 μήνες πριν. Φανταστείτε ένα 11χρονο κοριτσάκι να ακούει πως θα χρειαστεί να “αλλάξει” καρδιά, αδιανόητο για κάποιους από εμάς και όμως για κάποιους άλλους αληθινό!

Η μεταμόσχευση πράγματι γίνεται τον Δεκέμβριο του 2007 και αποδεικνύεται ευτυχώς απόλυτα επιτυχής. Από εκεί ξεκινάει ένα καινούριο ταξίδι, το ταξίδι της αποδοχής, της αποδοχής του γεγονότος ότι τώρα ξεκινάει μία άλλη “καινούρια” ζωή, ένα “καινούριο” κεφάλαιο με διαφορετικά δεδομένα. Η Λία αν και παιδί αναγκάζεται να αντιμετωπίσει μία άλλη πραγματικότητα. Πολλά από τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου μη έχοντας την δυνατότητα να κάνει αυτά που θεωρούνται φυσιολογικά για την ηλικία της και αυτό της στοίχισε αρκετά. Όταν είσαι μεταμοσχευμένος κανείς δεν σου εγγυάται ότι το μόσχευμα θα κρατήσει, ούτε το ίδιο σου το σώμα! πρέπει να παλεύεις γι΄αυτό και να προσέχεις πάντα, γιατί ανά πάσα στιγμή το σώμα σου μπορεί να απορρίψει το μόσχευμα.

Επιστρέφοντας λοιπόν, από την Αυστρία και μετά από μια επιτυχημένη μεταμόσχευση είχε να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της πραγματικότητας. Τα πρώτα σχολικά χρόνια μετά την μεταμόσχευση βίωνε bullying και απόρριψη από πολλά παιδάκια του σχολείου. Γιατί; γιατί ήταν διαφορετική, γιατί είχε ένα σημαδάκι πάνω από το στήθος, γιατί έπρεπε να παίρνει φάρμακα ή κάποιες φορές να φοράει προστατευτική μάσκα, γιατί δεν μπορούσε να βγαίνει πολύ έξω και να παίζει με τα παιδάκια της γειτονιάς της. Γιατί ήταν διαφορετική! και αυτή την διαφορά θα την ένιωθε για πολλά χρόνια.

Η ζωή ενός μεταμοσχευμένου κρύβει πολλές δυσκολίες, πολλά μη και όχι! Η μεταμόσχευση σε αφήνει με ένα αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα κάτι το οποίο καθιστά κάποιον επιρρεπή στα μικρόβια και γενικά στις ασθένειες, ασθένειες όχι μόνο σοβαρές, αλλά ακόμα και οι ασθένειες του τύπου μικρής ίωσης, που για τους “φυσιολογικούς” ανθρώπους διαρκούν λίγες μέρες και θεωρούνται άνευ σημασίας για έναν μεταμοσχευμένο μπορεί να αποβούν επικίνδυνες ακόμα και μοιραίες.

Ρωτώντας την Λία ποιοι είναι οι απαραίτητοι κανόνες, που πρέπει να ακολουθεί ως μεταμοσχευμένη μου απαντάει πως ένας μεταμοσχευμένος πρέπει να παλεύει να κρατήσει το μόσχευμα του σε όλη του την ζωή γιατί ακόμα και μετά την μεταμόσχευση το σώμα του μπορεί να το απορρίψει. Συγκεκριμένα, πρέπει να ακολουθεί μία συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή εφ’ όρου ζωής, να κάνει μία σειρά απαραίτητων εξετάσεων μία φορά τον χρόνο, να μην λαμβάνει οποιοδήποτε φάρμακο αν δεν του το επιτρέπουν οι υπεύθυνοι γιατροί του (όπως π.χ ένα φυσιολογικό depon για εμάς), να αποφεύγει τελείως το αλκοόλ ή κάπνισμα και ό,τι άλλο θεωρείται επικίνδυνο και γενικά εκθέτει σε κίνδυνο την υγεία και ζωή του. Η Λία ακολουθεί πιστά, κατά γράμμα αυτούς τους κανόνες και κάθε χρόνο κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις στο Ωνάσειο Νοσοκομείο (Καρδιοχειρουργικό κέντρο) της Αθήνας, όπου βρίσκονται και οι υπεύθυνοι γι’ αυτήν γιατροί, που την παρακολουθούν.

Έχουν περάσει 13 ολόκληρα χρόνια από τότε, που η Λία έκανε την εγχείρηση και δηλώνει ότι νιώθει ευγνώμων για όλα αυτά τα χρόνια που της “δώρισε” Ο Θεός, οι γιατροί της και ο δότης της. Μιας και αναφέρθηκα στον δότη της και έχοντας και εγώ πάντα μέσα μου την περιέργεια του πως είναι να κουβαλάς μια “ξένη” καρδιά μέσα σου,την ρώτησα πως πραγματικά είναι να συμβαίνει σε έναν άνθρωπο κάτι τέτοιο και αν νιώθει κάτι διαφορετικό. Η απάντησή της ήταν ό,τι πιο συγκινητικό και όμορφο έχω ποτέ ακούσει. Συγκεκριμένα εξέφρασε ότι αν και δεν μπόρεσε ποτέ να μάθει πολλές λεπτομέρειες για τον δότη της, λόγω της νομοθεσίας περί απορρήτου, που ισχύει σε αυτές τις περιπτώσεις, παρ’ όλα αυτά, όσο περίεργο και αστείο και αν ακούγεται νιώθει πάντα ένα περίεργο συναίσθημα σαν να κουβαλάει και κάποιον άλλον μέσα της εκτός από τον εαυτό της, σαν ένα φύλακα άγγελο, που είναι πάντα εκεί μαζί της σε κάθε της βήμα, κάτι το οποίο την κάνει να νιώθει περίεργα, αλλά ταυτόχρονα και πολύ όμορφα.

Όσο για το πως αντιμετωπίζει την ζωή μετά απ’ όλα αυτά που πέρασε δηλώνει πως αν και πολλά γεγονότα την επηρέασαν και την στιγμάτισαν , παρ’ όλα αυτά την έκαναν να δει την ζωή με άλλο μάτι. Προσπαθεί να ζει την ζωή της όσο πιο “φυσιολογικά’ μπορεί καθώς όπως και η ίδια τονίζει <<Ένας μεταμοσχευμένος δεν είναι άρρωστος, ούτε διαφορετικός είναι ένας άνθρωπος όπως όλοι οι άλλοι, που απλά τυχαίνει να “κουβαλάει” ένα δώρο και πρέπει να το προσέχει παραπάνω, αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να του συμπεριφέρονται σαν να νοσεί ακόμα, απλά να μπορούν μέσω εκείνου να μαθαίνουν την αξία αυτού του “δώρου” και να ευαισθητοποιούνται>> και συνεχίζει τονίζοντας πως <<Μόνο όταν νιώσεις ότι χάνεις την ζωή σου αρχίζεις να την εκτιμάς πραγματικά>> γι ‘ αυτό και το μότο το οποίο ακολουθεί και ζει με αυτό είναι << να μην περιμένεις να έρθει η κατάλληλη στιγμή, αλλά να ζεις την ζωή σου όσο πιο όμορφα και γεμάτα μπορείς σαν να είναι κάθε μέρα η κατάλληλη!>>

Κλείνοντας το άρθρο μου συγκινημένη, θα ήθελα να προσθέσω πως κοιτάζοντας λοιπόν, την Λία ως φίλη μου, αλλά πάνω απ’όλα ως άνθρωπο και τον τρόπο με τον οποίο νιώθει, αντιδράει,ζει, για το μέγεθος της καλοσύνης της και της αγάπης, που νιώθει και δίνει λες και αυτή η καρδιά της χωράει συναισθήματα για δύο ανθρώπους, αντιλαμβάνομαι πως τελικά τα μεταμοσχευμένα άτομα είναι όντως κατά κάποιο τρόπο ιδιαίτερα τυχερά, τυχερά για τον τρόπο, που αντιλαμβάνονται την ζωή, τυχερά γιατί έχουν τον τρόπο να ζούνε, να αγαπάνε να νιώθουν διπλά, υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από αυτό;

Πραγματικά, ελπίζω η ιστορία της Λίας όπως και κάθε άλλου μεταμοσχευμένου ανθρώπου να μπορέσει να αποτελέσει ένα παραπάνω λιθαράκι στον δρόμο της ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης του κόσμου, όσον αφορά τις μεταμοσχεύσεις και την Δωρεά Οργάνων. Η δική μας δωρεά οργάνων μπορεί να είναι για κάποιον άλλον το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να έχει, ένα δώρο ζωής. Ας μην ξεχνάμε ότι όλοι έχουμε δυνητικά την πιθανότητα να νοσήσουμε και να χρειαστούμε κατά την διάρκεια της ζωής μας μια μεταμόσχευση οργάνου, οπότε δυνάμει λήπτες οργάνων είμαστε όλοι!

Η Ελλάδα παραμένει μία από τις τελευταίες Ευρωπαϊκές Χώρες στη Δωρεά και Μεταμόσχευση Οργάνων. Μόνο στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης 3.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο περιμένοντας το μόσχευμα που θα τους χαρίσει την ζωή. Ας το αλλάξουμε αυτό! Ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), από το 2007 έχει θεσπίσει την 1η Νοεμβρίου κάθε έτους ως Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων. Δότης μπορεί να γίνει κάποιος μετά θάνατον, είτε σε περίπτωση εγκεφαλικού θανάτου-κώμα μετά βέβαια από συναίνεση δική του και της οικογενείας του, επίσης δότης κάποιων συγκεκριμένων οργάνων μπορεί να γίνει κάποιος και εν ζωή. Για εκείνους, που επιθυμούν να ενημερωθούν παραπάνω επί του θέματος ή επιθυμούν να γίνουν δωρητές-δότες οργάνων, η διαδικασία είναι απλή, υπάρχουν πληροφορίες και δηλώσεις με διάφορες επιλογές στην ιστοσελίδα του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ). Ας γίνουμε δότες. Ας σώσουμε ζωές!

Κατηγορίες
Κοινωνία Κόσμος Υγεία

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΛΟΙΜΩΔΩΝ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ

Βρισκόμαστε στο μέσον μιας πανδημίας με 3.500.000 κρούσματα και 246.000 θανάτους παγκοσμίως μέχρι και σήμερα. Η πανδημία πρωτοεμφανίστηκε τον Δεκέμβριο του 2019 στην πόλη Ουχάν της Κίνας και προκλήθηκε από ένα νέο στέλεχος της ομάδας των κορονοιών. Ο νέος κορονοιός ονομάζεται covid-2019 και ανήκει στην ίδια οικογένεια ιών όπως ο ιός (SARS-nCoV) που προκαλεί σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο.

Όλες οι επισημονικές κοινότητες όπως φαρμακοβιομηχανίες ,επιστημονικά εργαστήρια, ερευνητικά κέντρα, έχουν επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου με σκοπό αφ΄ενός μεν την ανακάλυψη φαρμάκου για την καταπολέμηση της πανδημίας και αφ΄ετέρου την ανακάλυψη ενός εμβολίου για την πρόληψη και προστασία των ανθρώπων από τον συγκεκριμένο ιό.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

Πριν από τα εμβόλια, οι λοιμώδεις νόσοι απειλούσαν την υγεία και τις ζωές δεκάδων χιλιάδων παιδιών και ενηλίκων κάθε χρόνο.

Με την ανακάλυψη των εμβολίων όμως δόθηκε η λύση και θεραπεύτηκαν ασθενείς από διάφορα λοιμώδη νοσήματα από τα οποία πολλά ήταν θανατηφόρα, ενώ μικρά παιδιά βοηθήθηκαν ιδιαιτέρως από την καθιέρωση των εμβολιασμών με αποτέλεσμα τη μείωση της παιδικής θνησιμότητας.

Κάθε χρόνο τα εμβόλια αποτρέπουν περισσότερους από 3 εκατομμύρια θανάτους και σώζουν 750.000 παιδιά από αναπηρίες.

Από τη στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού εμβολιάζεται, είναι πολύ πιο δύσκολο μια επιδημία να ξεσπάσει και να εξαπλωθεί.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ

Edward Jenner

Το πρώτο εμβόλιο που αναφέρεται στην ιστορία της Ιατρικής είναι το εμβόλιο εναντίον της μολυσματικής ασθένειας της ευλογιάς. Ο Βρετανός παθολόγος Edward Jenner το 1760 άκουσε ότι οι γυναίκες που άρμεγαν τις αγελάδες δεν νοσούσαν από την ασθένεια της ευλογιάς μιας επικίνδυνης ασθένειας που προκαλούσε παραμορφώσεις αλλά και θάνατο. Οι γυναίκες αυτές παρουσίαζαν φυσαλίδες στα χέρια τους που ήταν ένδειξη νόσησης από την ευλογιά των αγελάδων η οποία είχε ελαφρά συμπτώματα στον άνθρωπο. Το 1796 ο Edward Jenner χρησιμοποίησε το πύον από τις φυσαλίδες αυτές και εμβολίασε ένα οκτάχρονο αγόρι. Το παιδί στη συνέχεια ήρθε σε επαφή με άτομα που έπασχαν από ευλογιά αλλά δεν νόσησε.

Έτσι δημιουργήθηκε το πρώτο εμβόλιο.

Όμως η χορήγηση του εμβολίου σε παγκόσμια βάση άρχισε πολύ αργότερα το 1956 μετά από απόφαση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας που είχε ως σκοπό τον περιορισμό και την εξαφάνιση της ευλογιάς.

Είκοσι τέσσερα χρόνια αργότερα το 1980 επιτυγχάνεται η πλήρης εξάλειψη της ευλογιάς σε όλο τον κόσμο.

Στη συνέχεια δημιουργήθηκαν διάφορα άλλα εμβόλια όπως το εμβόλιο κατά της λύσσας, της πανώλης, της διφθερίτιδας, του κοκκύτη, της φυματίωσης, της πολιομυελίτιδας, της ιλαράς , της ερυθράς, της ηπατίτιδας Β, το εμβόλιο για την μηνιγγίτιδα,και αρκετά άλλα.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

Το εμβόλιο είναι έναι ένα βιολογικό παρασκεύασμα που έχει σαν σκοπό να βοηθήσει τον άνθρώπινο οργανισμό να αποκτήσει ανοσία σε κάποιες ασθένειες. Ουσιαστικά τα εμβόλια κατασκευάζονται από τα ίδια μικρόβια που προκαλούν τις διάφορες νόσους, με τη διαφορά ότι τα μικρόβια αυτά είναι νεκρά όπως στα εμβόλια της γρίπης, της χολέρας, της ηπατίτιδας Α, της πολιομυελίτιδας και της βουβωνικής πανώλης ή εξασθενημένα όπως στα εμβόλια της ιλαράς, του κίτρινου πυρετού, της ερυθράς, της παρωτίτιδας και της φυματίωσης, έτσι ώστε να μην μπορούν να προκαλέσουν την νόσο.

Τα εμβόλια βάζουν αυτά τα μικρόβια στον οργανισμό μας συνήθως με ένεση και το ανοσοποιητικό μας σύστημα αντιδρά κατά τον ίδιο τρόπο που θα αντιδρούσε αν είχε προσβληθεί από τη νόσο, φτιάχνοντας αντισώματα. Τα αντισώματα καταστρέφουν τα μικρόβια του εμβολίου και στη συνέχεια παραμένουν στο σώμα μας προσφέροντάς μας ανοσία.

Τα εμβόλια έχουν τόσο προληπτικό όσο και θεραπευτικό ρόλο.

ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΕΜΒΟΛΙΑ ΝΕΟΥ ΤΥΠΟΥ

Η εξέλιξη της επιστήμης και η ανάπτυξη της τεχνολογίας προχωρά αλματωδώς και πολλές νέες προσπάθειες γίνονται με σκοπό την εξεύρεση νέων εμβολίων.

Εμβόλια που βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό στάδιο και ίσως δίνουν ελπίδες για την καταπολέμηση της νέας πανδημίας που πλήττει ολόκληρο τον πλανήτη σήμερα είναι τα ονομαζόμενα εμβόλια DNA. Τα εμβόλια αυτά παράγονται από το DNA του ιού ή του βακτηρίου και εισάγεται στα ανθρώπινα κύτταρα. Τα κύτταρα αυτά γίνονται αντιληπτά από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού και προκαλούν την άμεση ανοσία και καταστολή του ιού ή του βακτηρίου.

Τα εμβόλια αυτά παρασκευάζονται και αποθηκεύονται εύκολα και ίσως να είναι τελικά η λύση και το μέλλον των εμβολίων από εδώ και πέρα.

Παρά τις αντιδράσεις των αντιεμβολιακών κινημάτων , την έντονη δυσπιστία και τον φόβο των παρενεργειών αναμένονται σύντομα σημαντικές εξελίξεις στον χώρο των εμβολίων.

Κατηγορίες
Ιστορία Κόσμος Περιβάλλον Υγεία

Τσερνόμπιλ «Έγκλημα και Τιμωρία»

Σαν σήμερα 26 Απριλίου 2020

Απαγορεύεται να φάτε…..

Ήμουν μαθητής δημοτικού όταν μετά το Πάσχα του 1986 που έπεφτε 4 Μαΐου εκείνη την χρονιά, άρχισαν να μας απαγορεύουν να καταναλώνουμε φρούτα, λαχανικά, γάλα, να πηγαίνουμε βόλτες στην εξοχή, να ακυρώνονται σχολικές εκδρομές και να κρυβόμαστε όταν έβρεχε. Ο λόγος για όλα αυτά άκουγε σε μία άγνωστη μας λέξη: Τσερνομπίλ ή Τσερνόμπιλ όπως είναι το σωστό. Τι ήταν όμως αυτό το Τσερνόμπιλ;

Τσερνόμπιλ

Το Τσερνόμπιλ βρίσκεται 130 χιλιόμετρα βόρεια του Κίεβου στην σημερινή Ουκρανία (κοντά στα σύνορα Λευκορωσίας – Ουκρανίας) και εκεί είχε κατασκευαστεί το Eργοστάσιο Παραγωγής Πυρηνικής Ενέργειας με την ονομασία Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν. Μπήκε σε λειτουργία το 1977 ως πρότυπο πυρηνικό εργοστάσιο και ήταν το μεγαλύτερο σε ισχύ της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Θα μπορούσε να δώσει ενέργεια σε 1,5 εκατομμύριο νοικοκυριά (ήταν είκοσι φορές μεγαλύτεροι οι αντιδραστήρες, από τους αντίστοιχους της δύσης)! Στην περιοχή είχε ιδρυθεί η κωμόπολη του Πρίπιατ (πήρε το όνομα της από τον ομώνυμο τοπικό ποταμό) στις 4 Φεβρουαρίου το 1970. Ήταν η ένατη πυρηνική πόλη, από ένα είδος πόλεων που κατασκευάζονταν για να εξυπηρετούν τους εργάτες των πυρηνικών εργοστασίων. Φιλοξενούσε περίπου 50.000 κατοίκους, εργάτες, τεχνικούς, επαγγελματίες, σώματα ασφαλείας με τις οικογένειες τους. Ήταν μια πόλη σύγχρονη με τις δομές του σοσιαλιστικού προτύπου που δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από μια παρόμοια σε μέγεθος «δυτική πόλη». Πολυκατοικίες, διαμερίσματα για όλους, πάρκα αναψυχής, πισίνες, κινηματογράφοι, ρεστοράν, καφέ, γήπεδα εξασφάλιζαν μια αξιοπρεπή διαβίωση.

Η αίθουσα ελέγχου του Τσερνόμπιλ.

Το χρονικό του ατυχήματος

Το πρωί της 25ης Απριλίου 1986 είχε κανονιστεί να γίνει στον αντιδραστήρα νούμερο 4 μία δοκιμή στο σύστημα ασφαλείας του. Για διάφορους λόγους αναβλήθηκε κι αποφασίστηκε να γίνει από την βραδινή βάρδια. Η δοκιμή θα γινόταν στον έναν από τους δύο στροβίλους που τροφοδοτούσε ο αντιδραστήρας 4, και προβλεπόταν να ακολουθήσει την εξής πορεία: Ο αντιδραστήρας θα ετίθετο σε χαμηλή ισχύ (περί τα 700MW) και η γεννήτρια θα εργαζόταν σταθερά, σε πλήρη ταχύτητα. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η παροχή ατμού θα διακοπτόταν, και θα ελεγχόταν κατά πόσο το σύστημα θα μπορούσε να θέσει σε λειτουργία τις αντλίες ψύξης μέχρι την εκκίνηση των εφεδρικών γεννητριών.



Στρατιώτες εργάζονται για τον περιορισμό των συνεπειών του ατυχήματος.

01:23:40

Υπεύθυνος της επίβλεψης της δοκιμής ήταν ο αρχιμηχανικός Ανατόλι Ντιάτλοφ. Υπεύθυνος της νυχτερινής βάρδιας ήταν ο Αλεξάντρε Ακίμωφ, ενώ υπεύθυνος για τον χειρισμό του αντιδραστήρα ήταν ο Λεονίντ Τοπτούνοφ, ένας νέος μηχανικός με τρίμηνη εμπειρία. Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, η δοκιμή θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί  και η νυχτερινή βάρδια απλώς θα επιτηρούσε την ψύξη του απενεργοποιημένου αντιδραστήρα. Θα έπρεπε να κοπεί το ρεύμα στις αντλίες νερού ψύξης μέχρι να αρχίσουν να λειτουργούν οι γεννήτριες πετρελαίου. Ο Τοπτούνοφ έκανε ένα μεγάλο λάθος και η τροφοδοσία του ρεύματος μειωνόταν ανεξέλεγκτα. Κατά την αλλαγή βάρδιας έγινε ταχύτατα η περαιτέρω μείωση της ισχύος του αντιδραστήρα κάτω του 50%. Το νερό που περνούσε από τον πυρήνα του αντιδραστήρα θερμαινόταν όλο και περισσότερο. Δευτερόλεπτα μετά δόθηκε εντολή να κλείσει ο αντιδραστήρας αλλά ήταν αργά. Είχαν αρχίσει ανεξέλεγκτες αλυσιδωτές αντιδράσεις, που οδήγησαν στην τήξη του πυρήνα. Ο αντιδραστήρας βρισκόταν πλέον σε ασταθή κατάσταση. Σχεδόν όλες οι ράβδοι ελέγχου είχαν αφαιρεθεί και απέμεναν κατεβασμένες 18 ράβδοι, έναντι 28 που θα έπρεπε να είναι πάντα κατεβασμένες για λόγους ασφαλείας. Όταν πάτησαν το κομβίο απενεργοποίησης, οι άκρες των ράβδων εισήλθαν ανάμεσα από τις στήλες καυσίμων αυξάνοντας έτσι την ισχύ στα 530 MW . H επόμενη αύξηση της ισχύος ήταν στα 33.000 MW, δεκαπλάσια της προβλεπόμενης ισχύος του αντιδραστήρα. Συναγερμοί χτυπούσαν παντού. Οι στήλες καυσίμου καταστράφηκαν και ακολούθησε έκρηξη του αντιδραστήρα και του κτηρίου του στις 01:23:40, λόγω της πίεσης του ατμού. Με μια δεύτερη έκρηξη ακόμα ισχυρότερη καταστράφηκε το περίβλημα του πυρήνα, 2.000 τόνων και έτσι διέφυγαν στην ατμόσφαιρα ραδιενεργά υλικά που αντιστοιχούσαν σε 200 ατομικές βόμβες όπως αυτήν της Χιροσίμα!  

Οι τιτάνιες προσπάθειες κατάσβεσης της πυρκαγιάς.

Η κατάσβεση της φωτιάς

Ακαριαία σκοτώθηκαν οι δύο χειριστές της αίθουσας ελέγχου. Αμέσως κλήθηκε η πυροσβεστική για την κατάσβεση της φωτιάς, που επεκτάθηκε και γύρω από το εργοστάσιο. Οι πυροσβέστες εκτέθηκαν σε τεράστιες ποσότητες ραδιενέργειας, αφού δεν ήξεραν τι αντιμετώπιζαν. Η φωτιά έσβησε στις 05:00 πμ. Στα νοσοκομεία η κατάσταση των τραυματιών προκαλούσε σοκ στους γιατρούς διότι δεν είχαν αντιμετωπίσει κάτι παρόμοιο. Τους πρώτους τρείς μήνες 31 άνθρωποι πέθαναν από την μόλυνση ,από τον αριθμό των 237 που εκτέθηκαν. Τα τηλέφωνα στην Μόσχα πήραν φωτιά. Την επομένη επιτροπή αποτελούμενη απ’ τον Μπόρις Στσέρμπινα, μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΣΕ και αντιπρόεδρο του υπουργικού συμβουλίου και τον Βαλερί Λεγκάσοφ, χημικού, προέδρου του Ινστιτούτου πυρηνικής ενέργειας Κουρτσάτοφ φτάνει στην περιοχή για τον έλεγχο της κατάστασης.

Χιλιάδες αντιασφυξιογόνες μάσκες μετά την εγκατάλειψη του Πρίπιατ.

Η αντίδραση της κυβέρνησης

Λόγω της διασποράς της ραδιενέργειας, αποφασίστηκε η εκκένωση της πόλης του Πρίπιατ. Η εντολή ήταν να πάρουν τα άκρως απαραίτητα γιατί σε λίγες μέρες θα επέστρεφαν. Αυτό δεν έγινε ποτέ! Το μεσημέρι της 27ης Απριλίου ξεκίνησε η απομάκρυνση των 50.000 περίπου κατοίκων από έναν τεράστιο στόλο 12.000 λεωφορείων, 500 φορτηγών του στρατού και αρκετών άλλων μέσων. Η ζώνη ασφαλείας ορίστηκε στα 30 χλμ γύρω από το ατύχημα. Περίπου 115.000 κάτοικοι άφησαν τα σπίτια τους. Για την εξάλειψη των συνεπειών περίπου 600.000 στρατιώτες εργάζονταν στην οροφή του εργοστασίου ο καθένας μόλις 1,5 λεπτό πρίν τον αντικαταστήσουν για να μην έχουν μεγάλη έκθεση στην ραδιενέργεια. Ελικόπτερα έριχναν υλικό για να μπαζώσουν τον πυρήνα του. Τους επόμενους μήνες το σημείο του αντιδραστήρα σφραγίστηκε από μία τεράστια σαρκοφάγο! Η σοβιετική ηγεσία υπό τον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, αποφάσισε να κρατήσει μυστικό το ατύχημα από την παγκόσμια κοινότητα. Όμως ενδείξεις υψηλών ποσοστών ραδιενέργειας που μετρήθηκαν στην Σουηδία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ανάγκασαν την Σοβιετική ηγεσία να παραδεχτεί το ατύχημα 48 ώρες μετά.

Η πόλη του Πρίπιατ σήμερα.
Λούνα παρκ στο Πρίπιατ

Συνέπειες του ατυχήματος

Το μεγαλύτερο μέρος της Ευρωπαικής επικράτειας, αλλά και σε άλλες ηπείρους, εκτέθηκε στην ραδιενέργεια που διέφυγε από το Τσερνόμπιλ. Οι επιπτώσεις ειδικά στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες ήταν μεγάλες για την δημόσια υγεία και το περιβάλλον. Επηρέασε 150.000 τ.χλμ. και 8,4 εκατομμύρια ανθρώπους στις γύρω περιοχές, την χλωρίδα και την πανίδα. Καρκινογενέσεις, λευχαιμίες, νεοπλασματικές παθήσεις τα επόμενα χρόνια έκαναν την εμφάνιση τους, σε πολλούς ανθρώπους. Στην χώρα μας, λόγω και του Ορθόδοξου Πάσχα, η κυβέρνηση άργησε να ενημερώσει τον κόσμο, για να μην προκληθεί πανικός. Τους επόμενους μήνες στην Βόρεια Ελλάδα και στην Θεσσαλία κυρίως ανέβηκαν τα ποσοστά ραδιενέργειας. Κάποιοι που διαγνώσθηκαν με καρκίνο την επόμενη δεκαετία, θεωρήθηκαν ως ασθενείς από το ατύχημα.

Φταίει ο κομμουνισμός;

Η πολύ καλή εικόνα του Γκορμπατσώφ για τους δυτικούς λόγω των μεταρρυθμίσεων μέσω της περεστρόϊκα και της γκλάσνοστ, αμαυρώθηκε με το ατύχημα. Οι Η.Π.Α. και οι σύμμαχοι της, βρήκαν ευκαιρία να πλήξουν την τεχνολογική αξιοπιστία των Σοβιετικών αλλά και του συστήματος διακυβέρνησης. Η αλήθεια είναι ότι το ατύχημα ήταν μία από τις αφορμές της διάλυσης της Ε.Σ.Σ.Δ. Ο κόσμος πίστεψε πλέον ότι η Σοβιετική Ένωση στέκεται σε σαθρά πόδια, δεν είναι η υπερδύναμη που νόμιζαν. Όμως το ατύχημα ναι μεν προκλήθηκε από ανθρώπινα λάθη και παραλείψεις, αλλά αποκάλυψε την διάβρωση του σοβιετικού καθεστώτος σε όλους τους τομείς του. Γραφειοκράτες που ήθελαν να «γαντζωθούν» στις θέσεις τους και αδιαφορούσαν, ατομικά συμφέροντα μέσα στο κόμμα, ελλειπή μέτρα ελέγχων στις μονάδες παραγωγής και κατασκευής εργοστασίων, ο εξοπλιστικός ανταγωνισμός με τις Η.Π.Α., ο πόλεμος του Αφγανιστάν και μια «αστική νοοτροπία» που άρχισε να αναδύεται από την ηγεσία που δεν ταίριαζε στην φιλοσοφία του σοσιαλισμού. Η Σοβιετική Ένωση έπαψε να είναι πραγματικά σοσιαλιστική από την δεκαετία του ’60 και να χάνει την ταυτότητα της. Η κατάληξη της διάλυσης της θα ερχόταν αναπόφευκτα κάποια στιγμή, διότι οι ηγέτες της μετά τον θάνατο του Ι. Στάλιν, ήταν κατώτεροι των περιστάσεων και ειδικά ο Μ. Γκορμπατσώφ. Ήταν ένα μικτό σύστημα διακυβέρνησης που κυλούσε σιγά σιγά προς τον καπιταλισμό.

Εγκαταλελειμμένα στρατιωτικά ελικόπτερα.

Το Τσερνόμπιλ σήμερα

Το εργοστάσιο συνέχισε να λειτουργείεώς το 2000, αλλά διακόπηκε η λειτουργία του μετά από διεθνείς πιέσεις, λόγω φόβου για ένα νέο ατύχημα. Το 2007 εγκρίθηκε η κατασκευή ενός ατσάλινου κέλυφους από την Ουκρανική κυβέρνηση. Στις 10 Ιουλίου 2019 παραδόθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση επίσημα η νέα ασφαλής σαρκοφάγος, η οποία καλύπτει τον τέταρτο πυρηνικό αντιδραστήρα. Επίσης η πόλη Πρίπιατ παραμένει μια πόλη φάντασμα μετά από 34 χρόνια, έχοντας γίνει τουριστική ατραξιόν.

Η νέα σαρκοφάγος στον αντιδραστήρα 4.

Πυρινική Ενέργεια

Tο πυρηνικό ατύχημα στο εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας στο Θρι Μάιλ Άιλαντ, στην Πενσυλβάνια, τριακόσια χιλιόμετρα από τη Νέα Υόρκη στις 28 Μαρτίου 1979 και στην Φουκουσίμα της Ιαπωνίας 11 Μαρτίου το 2011, ήταν από τα πιο σοβαρά μετά το Τσερνόμπιλ. Δεν κατηγορήθηκε όμως ο νεοφιλελευθερισμός και ο καπιταλισμός του κέρδους όπως ο κομμουνισμός του 1986. Η τεχνογνωσία της άλλοτε Σοβιετικής Ένωσης έχει αφήσει το στίγμα της, στην ιστορία. (π.χ. οι σοβιετικής κατασκευής πύραυλοι Σογιούζ χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα ως η μόνη αξιόπιστη λύση για μεταφορά στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ISS). Η τεχνολογία από μόνη της δεν είναι καλή και κακή. Έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Πολλά ακούστηκαν όμως για παθογένειες στην τεχνολογία των αντιδραστήρων ΡΒΜΚ (όπου είχε στο Τσερνόμπιλ). Άσχετα με ότι ακούγεται η πυρηνική ενέργεια είναι μια λύση για ενέργεια με λίγες πρώτες ύλες σε ανάγκη. Δεν παράγει αέρια θερμοκηπίου, μονοξείδια και διοξείδια του άνθρακα. Είναι όμως σε θέματα ασφαλείας πολύ επικίνδυνη. Η φωτιά στην δασική περιοχή του Τσερνόμπιλ αυτές τις ημέρες της πανδημίας του κορωνοϊού, πέρασε στα ψιλά από τα Μ.Μ.Ε. αλλά ήταν πολύ επικίνδυνη για τον πλανήτη, αν δεν την περιόριζαν εγκαίρως, πριν φτάσει στο εργοστάσιο. Η ανθρωπότητα στο μέλλον μπορεί να βασιστεί σε λιγότερη πυρηνική ενέργεια για το καλό όλου του πλανήτη και να εστιάσει ακόμα περισσότερο, σε εναλλακτικούς τρόπους παραγωγής ενέργειας, εκμεταλλευόμενη πάντα με σεβασμό την φύση (τον αέρα, το νερό κτλ).

Σας ασπάζομαι, Νίκος

Κατηγορίες
Lifestyle Αθλητικά Υγεία Φαγητό

ΑΘΛΗΣΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ: ΕΝΑΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ

Ο νόμος του αθλητισμού!

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μεθοδική άσκηση και γενικότερα ο αθλητισμός αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορεί να κάνει ο οποιοσδήποτε, για να βελτιώσει την υγεία του, αλλά και την ποιότητα της ζωής του.

https://images.app.goo.gl/XqoaA789fiKxdXSA6

Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι που θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνητρο έτσι ώστε να ενταχθεί κάποιος στον αθλητισμό. Ένα από αυτά είναι, ότι με την γυμναστική και την σωστή διατροφή κάποιος μειώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις πιθανότητες να αποκτήσει σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως καρδιακές παθήσεις και παχυσαρκία που είναι ένα από τα πιο συχνά φαινόμενα που προκύπτουν παγκοσμίως.

ΤΟ «Α» ΚΑΙ ΤΟ «Ω» ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
https://images.app.goo.gl/MZAnA663uPMFQGLBA

Ο κάθε ένας από εμάς οφείλει να γνωρίζει ότι η άθληση είναι μια συστηματική, αλλά ταυτόχρονα και σωματική καλλιέργεια που πραγματοποιείται με έναν ξεχωριστό αλλά συγκεκριμένο τρόπο. Διότι έχει ως σκοπό την ύψιστη σωματική αλλά και πνευματική απόδοση. Γι’ αυτό θεωρείται δεδομένο, ότι τα οφέλη της άσκησης αντανακλώνται τόσο στην σωματική, όσο και στην ψυχική ευεξία. Η άθληση συνδέεται παράλληλα με πολλούς κλάδους. Ένας από αυτούς σαφώς είναι η διατροφή που θα έλεγε κανείς ότι παίζει βασικό έως και πρωταγωνιστικό ρόλο στην διάπλαση της σωματικής κατασκευής αλλά και της πνευματικής υγείας. Αυτός λοιπόν είναι ο καθοριστικός παράγοντας όπου θα πρέπει να ανακαλύψει και να χρησιμοποιήσει κανείς έτσι ώστε να του δοθούν όλα τα οφέλη και τα αγαθά τα οποία προσφέρει. Είναι πράγματι ένας διαφορετικός τρόπος ζωής που αλλάζει και σαφώς βελτιώνει ολόκληρη την προσωπικότητα, την αυτοπεποίθηση και ενεργητικότητα μας, αρκεί να μπορέσει κανείς να κατανοήσει ότι η σωματική άσκηση δεν είναι πολυτέλεια ούτε μόδα, αλλά η υγεία, η εσωτερική και εξωτερική μας ομορφιά.

https://images.app.goo.gl/RTvhX1xPu8yYpKNU6
Σημασία στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα!

Τις περισσότερες φορές μοιάζει αδιανόητο να κατανοηθεί με αυτόν τον ορισμό ότι η γυμναστική πρέπει να μετατραπεί σε στόχο, σε ένα αδιάβατο μονοπάτι που μέσα από δυσκολίες εμείς πρέπει να μετατρέψουμε σε διαβατό με κόπο, υπομονή και επιμονή και φυσικά μετρώντας και εστιάζοντας στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα.

https://images.app.goo.gl/8Kd2mPqomJh52wPP6

Υπάρχει όμως ένα βασικό ερώτημα που παραμένει άλυτο για πολλούς. Το γιατί γυμναζόμαστε; Γυμναζόμαστε για να αποκτήσουμε η και να διατηρήσουμε μια καλή σωματική κατάσταση; Για να νιώθουμε καλύτερα ψυχολογικά; Η για να αποκτήσουμε κάποια αυτοπεποίθηση και να προκαλούμε εντύπωση; Παρ όλα αυτά στις μέρες μας είναι πλέον φανερό ότι η γυμναστική εξελίσσεται σε μια πηγή συνεχούς ανταγωνισμού με βασική προτεραιότητα να αρέσουμε στους άλλους και όχι στους ίδιους μας τους εαυτούς.

Η εξωτερική εμφάνιση επηρεάζει…

Αυτό είναι που τις περισσότερες φορές μπερδεύει ίσως και κυριεύει θα έλεγε κανείς τους ανθρώπους. Το συναίσθημα δηλαδή του να αποκτάς αυτοπεποίθηση, βελτιώνοντας την εξωτερική σου εμφάνιση και χρησιμοποιώντας την ως έναν άσο στο μανίκι, ή ένα κρυφό όπλο αν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί για την εντύπωση και τον ενθουσιασμό προς τους άλλους. Ωστόσο ναι μεν είναι θετικό το γεγονός του να βλέπεις την ενεργητικότητα και την αυτοπεποίθηση σου να ανεβαίνουν στα ύψη αλλά σκοπός θα πρέπει να είναι το πως θα αξιοποιηθεί με τον σωστό τρόπο για να αποφέρει καρπούς.

https://images.app.goo.gl/F4F96t4d5RHShnzt5
Ο δρομος προς την κορυφη

Το συμπέρασμα λοιπόν στο οποίο καταλήγουμε είναι ότι η τακτική άσκηση και η σωστά δομημένη διατροφή συμβάλλουν στο να αποκτήσει ο άνθρωπος και σωματική, αλλά και πνευματική υγεία και το κυριότερο να αισθανθεί καλά με τον ίδιο του τον εαυτό αδιαφορώντας όσο το δυνατόν περισσότερο για το «φαίνεσθαι» και για το πως θα προκαλέσει εντύπωση στον κόσμο. Με λίγα λόγια θα πρέπει να τον περιβάλλει ένα ειλικρινής πνεύμα αγάπης για την προσωπική άθληση και τα οφέλη της που πιθανόν βέβαια να έχουν να κάνουν και με το παγκόσμιο σημερινό life style που επικρατεί ακόμη και μέσο των social media, καθώς κατευθύνουν σχεδόν άπαντες και τους προσηλώνουν στο φαίνεσθαι. Καιρός είναι λοιπόν να αλλάξει αυτή η συνήθεια που έχει δημιουργηθεί και να δοθεί περισσότερο έμφαση στο με ποιον τρόπο θα πραγματοποιηθεί ένα ολοκληρωμένο σύνολο, που θα έχει ως βασικούς πυλώνες την άθληση και την διατροφή.

https://images.app.goo.gl/qayWnN1Yjf75xx5B6

Στράτος Γλήνιας

Κατηγορίες
Ειδήσεις Θρησκεία Κοινωνία Κόσμος Υγεία

´Ενα πάσχα διαφορετικό από τα άλλα!

Με αφορμή την σημερινή μέρα και την ιερότητα της,ξυπνώντας το πρωί με έπιασε μια νοσταλγία,νοσταλγία γι’ αυτά,που είχα συνηθίσει να κάνω και να νιώθω αυτή την μέρα. Μεγάλη πέμπτη σήμερα και τίποτα γύρω μας δεν θυμίζει Μεγάλη Εβδομάδα και Πάσχα. Κανένας δεν περίμενε πως θα έρθει μια μέρα,που ένας μονοκύτταρος οργανισμός θα μας απομάκρυνε από τους ανθρώπους μας,από τις συνήθειες και τα έθιμα μας,κι όμως ήρθε. Το όνομα αυτού,κορωνοϊός.

Δεν έχουμε καταφέρει να μάθουμε ακόμα τις αδυναμίες του,αλλά ξέρουμε τις δυνατότητες του,που είναι ότι μεταδίδεται πανεύκολα και έχει μια ιδιαίτερη αδυναμία στους ηλικιωμένους και τους ανοσοκατεσταλμένους-ευπαθείς ομάδες,παρ’ όλα αυτά δεν σημαίνει ότι παραλείπονται αυτόματα και όλοι οι υπόλοιποι. Η κυβέρνηση έλαβε μέτρα αρκετά γρήγορα κάτι,που βοήθησε σημαντικά. Αυτό σήμαινε βέβαια ότι όλοι μας αναγκαστήκαμε να μείνουμε σπίτι,κάποιοι από εμάς να απομακρυνθούμε από τους ίδιους μας τους γονείς (μιας και δεν μέναμε μαζι),να μην κάνουμε συντροφιά στις γιαγιάδες και τους παππούδες μας,επιχειρήσεις,σχολεία και σχολές έκλεισαν,το ίδιο και οι εκκλησίες ,φτάσαμε στο σημείο να στέλνουμε μήνυμα για να πηγαινουμε μέχρι το φαρμακείο ή το Σουπερμάρκετ και δεν αμφιβάλλει κανείς πως όλα αυτά έγιναν για το κοινό καλό αν λάβει κανείς υπόψιν τους χιλιάδες θανάτους,που προκλήθηκαν σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην Ευρώπη.

Πολλοί είναι της άποψης πως ίσως με όλα αυτά τα δεινά που απέφερε η Πανδημία,έφερε και κάποια καλά,πως μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε κάποια πράγματα.Πρώτο απ’όλα το πόσο σύντομη μπορεί να είναι η ανθρώπινη ζωή και μη δεδομένη,να εκτιμήσουμε τα απλά πράγματα κι όμως τόσο σημαντικά, μια αγκαλιά,ένα φιλί ,τους ανθρώπους μας,τις μικρές στιγμές,το πόσο ίδιοι είμαστε μεταξύ μας. Αν και επικροτώ αυτή την άποψη,προσωπικά δεν παύει να με ξενίζει και να με θλίβει,που κάτι τέτοιες μέρες δεν θα μπορέσω να βάψω τα αυγά με την μητέρα μου,να περάσω κάτω από τον Επιτάφιο την Μεγάλη Παρασκευή, να ακούσω το Χριστός Ανέστη στην εκκλησία του Χωριού μου και να πάρω το Άγιο φως κατα πάσα πιθανότητα από έναν άγνωστο,που εκείνη την ώρα για κάποιο λόγο θα γίνει γνωστός όπως και όλοι οι άλλοι γύρω μου,χαμογελώντας όλοι για τον ίδιο λόγο,να κοινωνήσω και να πάρω αυτή την χαρά και αγαλλίαση,που σου προσφέρει και έπειτα γυρίζοντας σπίτι και αντικρίζοντας την οικογένεια μου να γιορτάσουμε το Πάσχα.

Μπορεί σε κάποιους να φαντάζει ασήμαντο ίσως και γελοίο μιας και το Πάσχα είναι προφανώς κάτι,που υπάρχει πρώτα απ’ όλα στις ψυχές μας και δεν χρειάζεται να κάνει κάποιος όλα αυτά τα τελετουργικά για να το νιώσει, να το ζήσει. Μόνο που για κάποιους από εμάς το Πάσχα είναι απλά λίγο πιο συναισθηματικό. Συνδέεται με αυτά τα τελετουργικά,με αναμνήσεις,με στιγμές με ήθη και έθιμα, με πρόσωπα,άλλωστε δίχως αυτά τι θα κάναμε;

Κλείνοντας λοιπόν και ανακεφαλαιώνοντας, θέλω να προσθέσω ότι μπορεί αυτό το πάσχα να μην είναι όντως όπως το περιμέναμε,αυτό δεν σημαίνει όμως πως δεν θα το νιώσουμε ούτε πως δεν θα το γιορτάσουμε με ένα δικό μας ίσως ξεχωριστό τρόπο αυτή την χρονιά. Ένα είναι το σίγουρο,οι δυσκολίες πάντα μας κάνουν πιο δυνατούς και ίσως όταν αυτό το κακό όνειρο τελειώσει να έχουμε γίνει και εμείς λίγο διαφορετικοί. Λίγο καλύτεροι, Να αγαπάμε πιο πολυ,να συγχωρούμε πιο εύκολα,και να γιορτάζουμε κάθε Πάσχα και κάθε περίσταση πιο ζωντανά σαν να ήταν το τελευταίο. Θα κλείσω λοιπόν, με αυτό που,συνηθίζουν να λένε αυτές τις μέρες.Κάθε τέλος είναι και μια αρχή,κάθε σταύρωση και μια ανάσταση. Καλό Πάσχα λοιπόν και καλή Ανάσταση σε όλους!

Κατηγορίες
Uncategorized Ειδήσεις Κοινωνία Κόσμος Υγεία

Κορονοϊός και τρόποι συμπεριφοράς

Ο κορονοϊός είναι ένα πολύ σοβαρό και φλέγον θέμα τους τελευταίους μήνες που δυστυχώς έχει πάρει τεράστιες πανδημικές διαστάσεις. Δεν μπορούμε φυσικά να τον συγκρίνουμε με την Μαύρη Πανώλη του 1348-1353  που είχε αφανίσει εκατομμύρια(άλλες εποχές τότε θα μου πεις αλλά εντάξει), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο κορονοϊός είναι λιγότερο σοβαρός ειδικά από την στιγμή που έχουμε νεκρούς, έτσι θα πρέπει να πάρουμε μέτρα κατά αυτού του “αοράτου εχθρού”.

Σημαίνει όμως αυτό ότι μαζί με τα χαρτιά υγείας τα αντισηπτικά και τις κονσέρβες στα ράφια των σουπερ μάρκετ ότι θα πρέπει να εξαφανιστούν και οι τρόποι μας; Η απάντηση είναι ΟΧΙ, για όνομα του Θεού. Ναι καταλαβαίνω ότι φοβάσαι και καταλαβαίνω ότι εάν είσαι στις ευπαθής ομάδες υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος για εσένα, όμως το να είσαι αγενής στον διπλανό σου δεν θα σε γλυτώσει ούτε από κορονοϊό ούτε από κανέναν ιό, ίσα ίσα θα σε κάνει να φανείς σαν ένας αγενής μπουρτζόβλαχος τον οποίο θα στραβοκοιτάνε όλοι στην σειρά του ταμείου και απλώς θα την καθυστερεί. Και ναι αυτό συνέβη και σε έμενα την ιδία, στο ταμείο του σούπερ μάρκετ όταν ξεχάστηκα επειδή είχα στο μυαλό μου να πάω στην ασφάλεια του σπιτιού μου, αντί να βρεθώ στα 2 μετρά ήμουν διπλά στην κυρία αυτή που ήταν μπροστά μου και όταν είδε που στάθηκα δίπλα της με αγριοκοίταξε και μου είπε «γιατί είστε είστε δίπλα μου φύγετε,πατέ πιο περά»(δεν θυμάμαι τα ακριβή της λόγια αλλά θυμάμαι πως ήταν με έναν πολύ αγενή τόνο) εγώ εκείνη την στιγμή ξαφνιάστηκα κατάλαβα το λάθος μου και μόλις πήγα δυο μετρά πιο πίσω την ακούω να λέει «εκεί ακριβώς». Πολλοί θα πείτε «ε καλά έκανε που σου έκανε παρατήρηση», ναι δεν αντιλέγω όμως θα ήταν πολύ πιο ευγενικό εάν απλά μου έκανε νόημα και μου έδειχνε την ταμπέλα η απλά να μου πει «συγγνώμη θα μπορούσατε να είστε 2 μέτρα πιο πίσω μου;» To να είσαι ευγενικός σε τέτοιες καταστάσεις δεν θα σε φέρει πιο κοντά στον ιό σε φέρνει πιο κοντά στο να δείξεις στον άλλον με έμμεσο τρόπο ότι παρόλο την κατάσταση αυτή μπορεί να ξεπεραστεί και ότι όλα θα πάνε καλά.

Έτσι από αυτό το συμβάν περνώ την αφορμή να θίξω ακόμη ένα θέμα πολύ πιο σοβαρό από αυτό… τον ρατσισμό. Κάποιοι άνθρωποι την απλή προφύλαξη την ανέβασαν πολλά επίπεδα μέχρι που έφτασαν στο επίπεδο της παράνοιας, που μόλις ακούς τι έχουν κάνει σε κάνουν να λες « Η παράνοια προσωποποιημένη» όπως έλεγε και ο καθηγητής των μαθηματικών μου στο λύκειο. Το να κατηγορείς άδικα έναν ασιάτη που τυχαίνει να βρίσκεται κοντά σου ότι είναι φορέας είναι άκρως ανάρμοστο και ρατσιστικό. Στην κατάσταση που είμαστε δεν μένεις μακριά από ασιάτες, μένεις μακριά από όλους. Ο ιός δεν ξεχωρίζει φυλές ,χρώματα, αναπηρίες και ηλικίες. Σε αυτή την κατάσταση πρέπει όλοι να φανούμε δυνατοί ενωμένοι και να θυμάστε μετά από κάτι κακό πάντα έρχεται κάτι κάλο.

Πληροφορίες για τον COVID19 οδηγίες και προφυλάξεις:  https://eody.gov.gr/neos-koronaios-covid-19/

Κατηγορίες
Εκπαίδευση Εργασίες Κοινωνία Κόσμος Υγεία

THERANOS «ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΑΙΜΑ»

Γράφουν οι Νικόλαος Πετρίδης, Έφη Κόκορη, Φυλλιώ Μάτσιου.

Εργασία στα πλαίσια του Δ.Ι.Ε.Κ.

 Η περίπτωση της αυτοδημιούργητης και αυτοκαταστροφικής “ιδιοφυίας”

Πλήθος εξωφύλλων με την εικόνα της, συρροή από άρθρα που εξύψωναν την ιδιοφυία της και υπεράριθμες αναφορές στο όραμα της εταιρίας που θα “φέρει επαναστατικές αλλαγές” προδίδουν το μεγαλείο το οποίο κατάφερε να δημιουργήσει για τον ίδιο της τον εαυτό η Elizabeth Holmes. Με πρότυπο τον Steve Jobs, το 2003 η 19χρονη τότε Holmes, αποφάσισε να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο του Stanford και να χτίσει τη δική της αυτοκρατορία, με την ιδέα πως θα αφήσει το αποτύπωμά της στην ιστορία. Οι ιδέες, όμως, κρύβουν και παραισθήσεις. Πώς όμως ξεκινάει η ιστορία της εκατομμυριούχου;

Πριν μεταφερθούμε στο κυρίως θέμα, θα ήταν χρήσιμο να γυρίσουμε πίσω τον χρόνο, τόσο όσο ώστε να μελετήσουμε το ξεκίνημα της Holmes. Γεννήθηκε το 1984 στην Washington, USA, από κοινωνικά πετυχημένους γονείς και συνεπώς γαλουχημένη, θεωρητικά, με όλα τα εφόδια που θα συνέβαλαν στην προώθησή της ως σπουδαίας επιστημονικής μορφής. Η μητέρα της, Noel, εργαζόταν σε επιτροπές του Αμερικανικού Κογκρέσου και ο πατέρας της, Christian Holmes, δούλευε στην ενεργειακή εταιρία “Enron”, πριν προσληφθεί σε υπηρεσίες της κυβέρνησης όπως η USAID.

Στην ηλικία των επτά, η Holmes αποπειράθηκε να φτιάξει μια χρονομηχανή, γεμίζοντας ένα ολόκληρο τετράδιο με λεπτομερή σχέδια για όλες τις λειτουργίες της. Όταν έκλεισε τα εννιά, ανακοίνωσε στους συγγενείς της με πλήρη σοβαρότητα στον λόγο της πως “Εγώ όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω εκατομμυριούχος”. Κανείς δεν την αμφισβήτησε, τότε. Ακόμη, το ανταγωνιστικό της πνεύμα φανερώθηκε σε διάφορες περιστάσεις. Μια από τις οποίες υπήρξε αξιοσημείωτη και θεωρείται στοιχείο κλειδί για τις προοπτικές της ήταν στη διάρκεια ενός οικογενειακού παιχνιδιού με τον αδερφό της και τον ξάδερφό της (Μονόπολη), όπου επέμενε να παίζει μέχρι το τέλος κάθε φορά, με σκοπό να αποκτήσει όσες περισσότερες ιδιοκτησίες έως ότου θα νικούσε. Αν δεν συνέβαινε αυτό που επιθυμούσε, οργιζόταν και ξεσπούσε με υπερβολή.

Κάποια χρόνια αργότερα,  όταν πλέον ήταν μαθήτρια γυμνασίου σε ιδιωτικό σχολείο, ανέπτυξε μόνη της μια εργασιακή ηθική, ξενυχτώντας με μόνη της έγνοια το διάβασμα, κυρίως ασχολούμενη με τον προγραμματισμό. Οι υψηλοί της βαθμοί και η αφοσίωσή της στη μελέτη παρ’ όλα αυτά την αποξένωναν από τους υπόλοιπους μαθητές. Αποφάσισε να μάθει Κινέζικα και όχι πολύ πιο μετά άρχισε και την δική της επιχείρηση. Πουλούσε C++ μεταφραστές, ένα είδος λογισμικού δηλαδή που μετέφραζε γλώσσες προγραμματισμού σε Κινέζικα σχολεία. Έγινε έτσι δεκτή σε καλοκαιρινά μαθήματα του πανεπιστημίου Stanford και ταξίδεψε στο Πεκίνο.

Η πορεία προς την Theranos

Επηρεασμένη από τον προ-προ-πάππου της, ο οποίος ήταν χειρουργός, η Elizabeth αποφάσισε πως ήθελε να ασχοληθεί με την Ιατρική. Έτσι, το 2001 μπήκε στο πανεπιστήμιο του Stanford με στόχο να γίνει χημικός μηχανικός και εργάστηκε ως βοηθός εργαστηρίου στη Σχολή Μηχανικών. Από τη στιγμή που έφυγε για να σπουδάσει, κανένας γνωστός της δεν ξανάκουσε για αυτήν και με τι ασχολούνταν μέχρι την εμφάνισή της στο εξώφυλλο του περιοδικού «Forbes».

Όταν ήταν πρωτοετής φοιτήτρια, έλαβε την τιμή με όνομα «μελετητής του Προέδρου» και της    επιχορηγήθηκαν 3,000 δολάρια, ώστε να τα αξιοποιήσει σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα. Στο τέλος αυτής της χρονιάς δούλεψε σε ένα εργαστήριο στο Ινστιτούτο Genome της Σιγκαπούρης, συλλέγοντας δείγματα αίματος με σύριγγες για να τεστάρει περιπτώσεις οξείας πνευμονίας. Στο δεύτερο έτος των σπουδών της, απευθύνθηκε σε έναν από τους καθηγητές της και του πρότεινε να δημιουργήσουν μαζί μια εταιρία. Εκείνος συμφώνησε κι έτσι η ίδια ίδρυσε την «Real-Time Cures», που έπειτα μετονομάστηκε σε «Theranos».

Μια ύαινα στην κοιλάδα του πυριτίου

Όταν μια ύαινα μυριστεί αίμα, το θράσος της για να τραφεί ξεπερνάει τα όρια του φόβου και μετατρέπεται σε θάρρος τέτοιο, που δύσκολα την σταματάει κάτι. Έτσι ξεκίνησε και έκανε τα βήματα της και η εταιρεία Startup «Theranos», της Elizabeth Holmes στον επιχειρηματικό κύκλο, τα οποία όσο βαρύγδουπο θόρυβο έκαναν όταν ιδρύθηκε άλλο τόσο έκαναν και στο τέλος της.   

Η ιστορία της εταιρείας Τheranos ήταν ένα μεγαλειώδες φιάσκο, μία ύβρις προς τον τομέα της ιατρικής κοινότητας και της υγείας. Ξεκίνησε με την προοπτική να προσφέρει στην παγκόσμια κοινότητα, μία εφεύρεση που θα επηρέαζε «θετικά» την υγεία και εν συνεχεία τις ζωές δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Η Elizabeth Holmes ίδρυσε το 2003 την εταιρεία Τheranos (από λογοπαίγνιο των λέξεων «Τherapy» και «Diagnosis»). Ο σκοπός της ιδρύσεως της ήταν να κατασκευάσει ένα μικρό, φορητό μηχάνημα που θα μπορούσε να κάνει εκατοντάδες εξετάσεις αίματος χρησιμοποιώντας μόνο μια μικρή σταγόνα από την άκρη του δαχτύλου, και όχι με κανονικό δείγμα από τη φλέβα, αλλά και να εισάγει τα κατάλληλα φάρμακα στο σώμα των ασθενών χωρίς ενδοφλέβια χρήση με σύριγγα. Αυτή η ιδέα της γεννήθηκε από τον φόβο που είχε από μικρή, με τις σύριγγες και από τον θάνατο του αγαπημένου της θείου από καρκίνο αφού δεν διαγνώστηκε έγκαιρα η ασθένεια.

Ο καθηγητής της, Channing Robertson πίστεψε στο όραμά της όταν λόγω τεχνικών, ιατρικών και τεχνολογικών προβλημάτων κανένας επιστήμονας αλλά και εταιρεία δεν ασχολήθηκε σοβαρά και έγινε το πρώτο μέλος του Δ.Σ. της Τheranos. Επωφελούμενη από τις γνωριμίες με επενδυτές και επιχειρηματίες από τον κύκλο του πατέρα της, κατάφερε εώς τα τέλη του 2004 να συγκεντρώσει κεφάλαιο ύψους 6 εκατομμυρίων δολαρίων για να ξεκινήσει. Δύο χρόνια νωρίτερα, είχε γνωρίσει τον αμφιλεγόμενο 39χρονο Πακιστανό επιχειρηματία με σπουδές στο Τέξας Ramesh Balwani, με τον οποίο ανέπτυξε ερωτική σχέση και έμελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο στην όλη ιστορία. Η Τheranos προωθούσε επικοινωνιακά μια μίνι συσκευή συλλογής δείγματος αίματος την Nanotainer και ένα μίνι εργαστήριο ανάλυσης, σε μέγεθος εκτυπωτή laser το Τheranos 1.0. Αυτή έμεινε στα στάδια του πρωτότυπου και προχώρησει στην ανάπτυξη ενός νέου μοντέλου του Edison (προς τιμή του Thomas Edison) το 2007. Η Holmes σε συνδυασμό με την επικοινωνιακή καμπάνια, κλείνει σημαντικές συμφωνίες με σκοπό να δημιουργήσει ένα πανίσχυρο δίκτυο συνεργατών, αλλά και ένα εντυπωσιακό διοικητικό συμβούλιο, αποτελούμενο από ισχυρές προσωπικότητες από όλους τους χώρους. Η εταιρεία χρησιμοποιούσε πολύ μικρά δείγματα εξετάσεων από απλούς πολίτες. Οι εξετάσεις αυτές γίνονταν με τα συμβατικά μηχανήματα που χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο, λόγω της δυσκολίας πλήρους μετάβασης από αυτά, στα «επαναστατικά μηχανήματα» της Τheranos.

Η έδρα του Theranos στο Πάλο Άλτο, Καλιφόρνια ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: GETTY IMAGES

Τα πρώτα χρόνια η εταιρεία κινούνταν με πλήρη μυστικότητα, μαζεύοντας μόνο υπέρογκα ποσά από ανυποψίαστους επενδυτές, που νόμιζαν ότι επενδύουν σε κάτι καινοτόμο και κερδοφόρο μελλοντικά. Από το 2006 εώς το 2015 απέκρυπτε με μεγάλη μαεστρία, οτιδήποτε μπορούσε να κινήσει υποψίες απάτης και να πλήξει την εικόνα της εταιρείας.

Μέθοδοι «Γκεστάπο» και Μυστικών Υπηρεσιών

Το υπουργείο Δικαιοσύνης αποκάλυψε μετά από έρευνα, ότι η εμμονή της Holmes για εχεμύθεια στην Τheranos, θύμιζε άλλες εποχές και μεθόδους. Για μια δεκαετία η εταιρεία ήταν στην αφάνεια λόγω μεθόδων μυστικότητας και στεγανοποίησης για τα δρώμενα της. Οι επενδυτές δεσμεύονταν να μην αποκαλύπτουν τίποτα για την τεχνολογία της εταιρείας. Στα γραφεία για να μπει κάποιος, υπέγραφε ιδιωτικό συμφωνητικό εχεμύθειας. Φύλακες και ασφάλεια συνόδευαν τους επισκέπτες ακόμα και στις τουαλέτες! Βοηθοί της Holmes κατέγραφαν καθημερινά την ώρα άφιξης και αναχώρησης των υπαλλήλων από το κτήριο. Το δεξί χέρι ο Balwani συνέλεγε πληροφορίες για τις κινήσεις τους με αποτέλεσμα να υπάρχει κλίμα φόβου και ανασφάλειας.

Επίσης απολύθηκαν το 2006 ο οικονομικός διευθυντής, διότι αμφισβήτησε την λογιστική εικόνα της Τheranos. Ίδια τύχη είχαν τεχνικοί κι επιστήμονες που εξηγούσαν στην Holmes, ότι τα αποτελέσματα των εξετάσεων δεν ήταν έγκυρα λόγω τεχνικών προβλημάτων κυρίως. Υπάλληλος το 2007 έχασε το σπίτι του, μετά από αγωγή εναντίον του από την εταιρεία για διαρροή πληροφοριών σε δημοσιογράφο. Το αποκορύφωμα ήταν η απόπειρα αυτοκτονίας τον Μάϊο του 2013, του επιστημονικού διευθυντή Ian Gibbons λίγο πριν συναντηθεί με την Χολμς με θέμα τα τεχνικά προβλήματα. Ο Gibbons απεβίωσε μία εβδομάδα αργότερα σε τοπικό νοσοκομείο.

https://like.philenews.com/elizabeth-holmes-i-megaleiodis-ptosi-tis-disekatommyrioychoy-me-ta-mayra/

Το όνειρο πραγματικότητα

Η Elizabeth Holmes όντως έζησε το όνειρο της για μερικά χρόνια. Να είναι μία αυτοδημιούργητη δισεκατομμυριούχος, με μεγάλη προβολή. Η περιουσία της εταιρείας εκτοξεύτηκε από τα 800.000 στα 9 δισεκατομμύρια δολλάρια σε λίγα χρόνια και η προσωπική της Holmes στα 4,5 δισεκατομμύρια δολλάρια! Τα περιοδικά, παραληρούσαν για την νεότερη αυτοδημιούργητη γυναίκα που κατάφερε να μπει στη λίστα του Forbes με τους «400 πιο πλούσιους ανθρώπους της Αμερικής». Το 2010 επιτυγχάνει μια συμφωνία συνεργασίας με την Walgreens την δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία καταστημάτων φαρμακείων των Η.Π.Α. Αυτό που προκαλεί όμως τεράστια εντύπωση πραγματικά, είναι ότι οι άνθρωποι που συμμετείχαν στο Δ.Σ. της εταιρείας και δεν αντιλήφθηκαν το όλο φιάσκο, ήταν άντρες με τεράστια εμπειρία σε διοίκηση στο ανώτατο επίπεδο και που θεωρητικά είχαν και πρόσβαση στους καλύτερους και πιο ενημερωμένους συμβούλους. Μερικοί από αυτούς ήταν οι εξής: Ο στρατηγός και μετέπειτα υπουργός άμυνας του Trump Robert Matisse, ο θρυλικός και πανούργος υπουργός εξωτερικών των Η.Π.Α. επί Nixon και Ford Henry Kissinger, ο υπουργός άμυνας επί Reagan George Schulz, ο υπουργός άμυνας επί Clinton William Perry. Παρεμπιπτόντως η Holmes ήταν η μοναδική γυναίκα που συμμετείχε στο Δ.Σ. της Τheranos καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας της.

Η πτώση του «Μύθου»

Η κατάρρευση της εταιρείας ξεκίνησε από την εφημερίδα Wall Street Journal, η οποία ανήκει στον Rupert Murdoch, ο οποίος, ως αποτέλεσμα των ρεπορτάζ της εφημερίδας του, έχασε τα 120 εκατομμύρια δολλάρια που είχε επενδύσει στην εταιρεία. Ο δημοσιογράφος John Carreyrou της εφημερίδας, δημοσίευσε ένα εκτενές, αποκαλυπτικό άρθρο πάνω στη Τheranos, αμφισβητώντας τις μεθόδους και την αξιοπιστία των διαγνώσεων που γίνονταν με τα μηχανήματα της εταιρείας. Στην πραγματικότητα, το «μαγικό προϊόν» της Τheranos, δεν δούλεψε ποτέ, η δε Holmes έκρυβε για χρόνια την αλήθεια από το διοικητικό της συμβούλιο, τους συνεργάτες, τους υπαλλήλους, τους πελάτες της. Τον Ιούνιο του 2014, η Holmes ήταν εξώφυλλο στο «Fortune», με τίτλο «Αυτή η εταιρεία διψάει για αίμα». Δεκαέξι μήνες μετά από αυτό το εξώφυλλο, όλα άρχισαν να κατρρέουν. Το ερώτημα που όλος ο κόσμος περιμένει να απαντηθεί μετά από τις δίκες που θα διεξαχθούν το 2020 είναι το εξής: πώς είναι δυνατόν μια ξανθιά με ψεύτικη φωνή, να εξαπατήσει τόσο πολλούς για τόσο πολύ….

https://like.philenews.com/elizabeth-holmes-i-megaleiodis-ptosi-tis-disekatommyrioychoy-me-ta-mayra/

Μετά την  ‘’ύβρη’’ έρχεται  κάποτε και η  ‘’Νέμεσις’’

Η γυναίκα, που κάποτε βρίσκονταν στην κορυφή της λίστας των πιο καλοπληρωμένων προσωπικοτήτων του πλανήτη, καταλήγει ξαφνικά στην θέση να μην μπορεί να πληρώσει τις ίδιες της προσωπικές ανάγκες. Τραγική ειρωνεία αν σκεφτεί κανείς ότι κάποτε ήταν ‘’αγγελιοφόρος ελπίδας’’ για το ιατρικό μέλλον.

Πού βρίσκεται όμως σήμερα η Elizabeth Holmes;

Από τον Ιούνιο του 2018 η Elizabeth Holmes και ο Ramesh ‘’Sunny’’ Balwani  πρώην πρόεδρος και επικεφαλής λειτουργός της εταιρείας  ‘’Theranos’’ αντιμετώπισαν 11 κατηγορίες στο σύνολο. Οι δύο από αυτές ήταν για συνωμοσία απόπειρας τηλεπικοινωνιακής απάτης (ενάντια σε  επενδυτές, σε γιατρούς και ασθενείς) οι υπόλοιπες 9 αφορούσαν  πραγματική τηλεπικοινωνιακή απάτη με ποσά που κυμαίνονται από το κόστος μιας εργαστηριακής δοκιμής στα 100 εκατομμύρια δολάρια.

A New Look Inside Theranos’ Dysfunctional Corporate Culture
https://www.wired.com/story/a-new-look-inside-theranos-dysfunctional-corporate-culture/

Την αποκάλυψη αυτής της τεράστιας απάτης όπως είπαμε έκανε ο John Carreyrou  ερευνητής Δημοσιογράφος της ‘’The Wall Street Journal’’, o οποίος παρακολουθούσε στενά ήδη δύο χρόνια πριν τις κινήσεις της Theranos  και με ιδιαίτερο ενδοιασμό για την αξιοπιστία της Holmes και της εταιρείας της. Τον Οκτώβριο του 2015 ο Carreyrou δημοσίευσε τα πρώτα από τα πολλά ερευνητικά του κομμάτια αμφισβητώντας την αποτελεσματικότητα της τεχνολογίας αιμοληψίας της Theranos. Όπως απέδειξε, η Theranos διενεργούσε μόνο περίπου 12 εξετάσεις χρησιμοποιώντας τη δική της ελλιπή τεχνολογία, ενώ η πλειονότητα των αναλύσεων γίνονταν με κανονικά δείγματα που χορηγούνταν ενδοφλεβίως, σε άλλα εργαστήρια και σε ανησυχητικά μη-επιστημονικές συνθήκες. Σιγουρεύτηκε πολύ περισσότερο για τις υποψίες του όταν πραγματοποίησε  μια συνομιλία με τα γραφεία της εταιρείας και οι απαντήσεις που έλαβε ήταν τελείως ασαφείς, αυτό τον οδήγησε βέβαια σε μια πολύ περεταίρω έρευνα, από την οποία αποκαλύφθηκαν τα χιλιάδες κρυμμένα μυστικά μιας πολύ καλοστημένης κομπίνας, η οποία όχι μόνο είχε εξαπατήσει χιλιάδες κόσμο και επενδυτές, αλλά και τους ίδιους τους εργαζομένους της.

NEW YORK TIMES
https://www.nytimes.com/2016/04/01/business/report-shows-theranos-testing-plagued-by-problems.html

Εκείνο το διάστημα η Theranos ήταν  η μία από τις πιο δημοφιλείς και πολυσυζητημένες εταιρείες στο Silicon Valley με εκτίμηση εσόδων στα 9 δισεκατομμύρια δολάρια και την υποστήριξη μεγάλων επενδυτών υψηλού προφίλ όπως ο Tim Draper και Rupert Murdoch. 21 Μαϊου  του 2018 κυκλοφορεί το βιβλίο του  Carreyrou με τον τίτλο «Bad Blood: Secrets and Lies in a Silicon Valley Startup»,το οποίο από τον τίτλο του και μόνο καταλαβαίνει κανείς ότι περιγράφει τα μυστικά και ψέματα που έλαβαν χώρα πίσω από τις πύλες της ονειρεμένης, κάλπικης εταιρείας όπως και τις λεπτομέρειες για την άνοδο μέχρι και την πτώση της. Ακολούθησε ένα ντοκιμαντέρ περιγράφοντας την άνοδο και πτώση της Holmes και της εταιρείας της που κυκλοφόρησε από την HBO το 2019. Όπως αναφέρεται επίσης στην διαδικασία παραγωγής βρίσκεται και μια Χολιγουντιανή ταινία, η οποία ενδεχομένως θα παρουσιάζει την όλη ιστορία. Σημαντικό προς αναφορά είναι ότι ο Carreyrou στο βιβλίο του περιγράφει ότι η Holmes έχει αναμφισβήτητα τάσεις κοινωνιοπαθητικής διαταραχής προσωπικότητας μιας και ως κοινωνιοπαθής περιγράφεται αυτός που δεν έχει καμία απολύτως συνείδηση. Μία από αυτές  τις τάσεις είναι το παθολογικό ψέμα κάτι που σύμφωνα με τον Carreyrou η Holmes άρχισε να αναπτύσσει από τότε που παράτησε το Πανεπιστήμιο της με μικρά ψέματα και αργότερα ιδρύοντας την εταιρεία της τα ψέματα έγιναν τόσο πολλά και συχνά  που στην συνέχεια και για την ίδια, δεν ήταν διακριτή η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των ψεμάτων και της πραγματικότητας. Επίσης κατά την άποψή του ένα άλλο δείγμα αυτής της συμπεριφοράς ήταν ότι

https://www.bustle.com/p/5-mind-blowing-stories-about-elizabeth-holmes-theranos-from-john-carreyrous-bad-blood-16951838

όταν ρωτήθηκε από τον ίδιο αν νιώθει ένοχη για όλες τις ζωές εκείνων των ανθρώπων που επηρεάστηκαν από τα ψέματα της, συμπεριλαμβανομένων των επενδυτών που έχασαν τα χρήματά τους και των περίπου χιλίων εργαζομένων που έχασαν την εργασία τους και στους ασθενείς που δόθηκαν εντελώς ανακριβή αποτελέσματα αιμοληψίας, η ίδια δεν έδειξε ούτε ίχνος μεταμέλειας ζητώντας συγγνώμη για το λάθος της και τις ζωές των ανθρώπων που έθεσε σε κίνδυνο, ούτε παραδέχθηκε οποιαδήποτε εξαπάτηση, τουναντίον ωρυότανε μέχρι τέλους για την υποτιθέμενη αθωότητά της.

Η δική της Holmes που ονομάστηκε και «δίκη της δεκαετίας», αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις 4 Αυγούστου του 2020 ,στο San Jose της California, με την επιλογή της ένορκης επιτροπής να γίνεται στις 28 Ιουλίου του 2020. Η Holmes και ο Balwani αντιμετωπίζουν  ποινή 20 ετών φυλάκισης και εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια ως πρόστιμο.

Μέχρι τότε όμως τι;

Σύμφωνα με το περιοδικό Vanity Fair η Holmes άφησε το παλιό της σπίτι στην Καλιφόρνια και διαμένει σε ένα πολυτελές διαμέρισμα στο Σαν Φρανσίσκο, εξακολουθεί να θεωρεί τον εαυτό της ως θύμα και κατηγορεί τους δικηγόρους David Boies και Heather King όπως και τον John Carreyrou για όσα συνέβησαν. Στο περιοδικό ακόμα, αναφέρεται πως ζει μια φυσιολογική ζωή, ανεπηρέαστη από την όλη ιστορία με την Theranos και πως είναι αρραβωνιασμένη με έναν άντρα 8 χρόνια νεότερο της, κληρονόμο φιλοξενίας που εργάζεται επίσης στην τεχνολογία. Σύμφωνα με το ABC News, παρά την επικείμενη καταδικαστική απόφαση του δικαστηρίου για την περίπτωση απάτης της Τheranos, η Holmes αναζητά κεφάλαια για μια νέα επιχείρηση.

Μήπως να θεωρηθεί αυτό ως οιωνός μιας νέας πλεκτάνης;

Ένα είναι σίγουρο. Ο ξανθός αυτός ‘’άγγελος’’ ξέρει να μεταμφιέζεται πολύ καλά.

Κατηγορίες
Κοινωνία Υγεία

Ένα έργο με μεγάλη σημασία: Σύλλογος Kαρκινοπαθών και Φίλων Ν. Ροδόπης

Μελη του συλλογου μαζι με την προεδρο Κοκκινάκη Ροδούλα (πανω κεντρο) στην εκδηλωση Χριστουγέννων 2019

 10 χρόνια πέρασαν περίπου από την δημιουργία του Συλλόγου Καρκινοπαθών και Φίλων νομού Ροδόπης «Δύναμη Ψυχής» με πρωτοβουλία της πρώην πάσχουσας και πρόεδρου του συλλόγου Ροδούλας Κοκκινάκη αλλά και των συνεργατών της. Με πάτημα το κλείσιμο του χρόνου και την περίοδο των Χριστουγέννων η κα.Κοκκινάκη δέχτηκε με μεγάλη χαρά να μιλήσει στη “News Team” για τον σύλλογο και τις δράσεις του.

  • Για ποιον λόγο ξεκινήσατε αυτόν τον σύλλογο;
    • Κ.Κοκκινάκη: Αυτόν τον σύλλογο τον ξεκινήσαμε άτομα που νοσήσαμε από καρκίνο με σκοπό την ανταλλαγή εμπειριών και για να σταθούμε σε κάποιον νέο πάσχοντα που θα έρθει στον σύλλογο να τον στηρίξουμε στις θεραπείες για να έχει πιο γρήγορη ανάρωση
  • Είναι δύσκολος ο αγώνας ενός πάσχοντα μέχρι την ολοκλήρωση της θεραπείας του;
    • Ο αγώνας κάθε πάσχοντα είναι διαφορετικός είναι άρα πολύ δύσκολος ένα μονοπάτι παρά πολύ δύσβατο που πρέπει να διανύσει ο  κάθε ασθενής. Bέβαια εξαρτάται και από την μορφή του καρκίνου που έχει ο κάθε ασθενής, σίγουρα ένας καρκίνος του μαστού είναι πολύ πιο εύκολος από έναν καρκίνο στο συκώτι ένα καρκίνο στο στομάχι ειδικά σε κάποια ζωτικά όργανα, βεβαία όταν έχεις να κάνεις χειρουργείο, χημειοθεραπείες ακτινοθεραπείες ,ορμονοθεραπεία και έναν πολύ τακτικό έλεγχο είναι δύσκολο αλλά όταν βγαίνεις νικητής είσαι παρά πολύ χαρούμενος. Βεβαίως δεν ξεχνάς ποτέ αυτό το δύσκολο μονοπάτι που πέρασες, είναι πάντα στο μυαλό σου και προσπαθείς να στηρίξεις όλους αυτούς τους νέους που θα  είναι να ξεκινήσουν αυτό το δύσβατο μονοπάτι.
  • Ποσά χρόνια υπάρχει ο σύλλογος;
    • Ο σύλλογος υπάρχει περίπου 10,5 χρόνια
  • Είναι μεγάλη η συμμέτοχη στον σύλλογο;
    • Ναι είναι αρκετά μεγάλη κυρίως τα τελευταία χρόνια που ο σύλλογος κάνει πάρα πολλές δράσεις και ακούγεται αρκετά στην περιοχή μας
  • Τι βοήθεια μπορεί να προσφέρει ο σύλλογος σας σε έναν πάσχοντα?
  • Ο σύλλογος μας μπορεί να προσφέρει ψυχολογική και κοινωνική στήριξη, μπορεί να πηγαίνει στην ψυχολόγο και αυτός και η οικογένεια του και να το ξεπεράσει πιο εύκολα. Στις γυναίκες προσφέρει περούκες όταν χάνουν τα μαλλιά τους και όλο αυτό γίνεται χάρη στις κύριες και τα παιδάκια που κόβουν τα μαλλιά τους και τα χαρίζουν για να ανακουφίσουν τον πόνο αυτών των γυναικών, και πριν από λίγες μέρες απέκτησε ο σύλλογος και στηθόδεσμους και σιλικόνες για τις ανασφάλιστες κύριες που θα έρθουν στον σύλλογο, ενημερώνονται από την κοινωνική λειτουργό για όλα τα δικαιώματα τους, βοηθούν στην σύνταξη εγγράφων  για να περάσουν από τα ΚΕΠΑ, ακόμη και τα προβλήματα που έχουν στα ασφαλιστικά τους ταμεία τους βοηθούν, πάει μαζί τους για να γίνονται συντομότερα οι εργασίες που έχουν εκεί  
  • Ο σύλλογος ονομάζεται σύλλογος καρκινοπαθών και ΦΙΛΩΝ Ν.Ροδόπης  μπορείτε να μας εξηγήσετε τι εννοείτε με το φίλων νομού Ροδόπης;
  • Πολύ ωραία ερώτηση… ο σύλλογος έχει τα καρκινοπαθή μελή αλλά έχει και τους φίλους και τους εθελοντές. Οι “ φίλοι” είναι οι οικογένειες μας και οι φίλοι μας, είναι αυτοί που μας στέκονται για να ξεπεράσουμε αυτά τα εμπόδια που βρίσκονται στον δρόμο μας για να περάσουμε τον καρκίνο όποτε αυτούς τους ανθρώπους δεν μπορούμε να τους  αποκλείσουμε, τους έχουμε κι’ αυτούς μαζί μας, είναι το στήριγμα μας, είναι αυτοί που στηρίζουν τις δράσεις μας, είναι αυτοί που ενημερώνουν τον κόσμο και στηρίζουν τον κάθε νέο ασθενή που θα έρθει, όποτε οι φίλοι είναι απαραίτητοι και αυτοί γιατί μην ξεχνάμε ότι πολλά σπίτια “έχουν από έναν καρκίνο” όποτε δεν μπορούμε να αφήσουμε και την οικογένεια έξω από τον σύλλογο.
  • Μπορείτε να μας πείτε κάποιες από τις σημαντικότερες δράσεις που κάνει ο σύλλογος σας;
  • Οι δράσεις που κάνει ο σύλλογος μας, είναι όπως προανέφερα κοινωνική και ψυχολογική υποστήριξη, κάνει δράσεις πρόληψης. Όταν λέμε δράσεις πρόληψης με επαγγελματίες γιατρούς ,ανάλογα με την ειδικότητα κάνει κάποιες ενημερωτικές ομιλίες, όπως είναι για τον μαστό,για το HPV, για τον γυναικολογικό καρκίνο, για τον καρκίνο του πάγκρεας, που πραγματοποιήθηκε πριν λίγες μέρες, για τον καρκίνο του πνεύμονα που είχαμε πιο πριν, και τον Οκτώβριο την πολύ μεγάλη καμπανιά για τον καρκίνο του μαστού που την κάναμε και σε χωριά της περιοχής μας. Όχι βεβαία μόνο τον Οκτώβρη, αλλά όλον τον χρόνο με γιατρό γυναικολόγο, που πηγαίνουμε εκεί ψηλαφίζει, και όσες κύριες θέλουν να κάνουν εκτός από την ενημέρωση και την πρόληψη τους. Βοηθούν τους ασθενείς και στην αποθεραπεία γιατί εκτός από τις ενημερωτικές ομιλίες, έχουμε και γιατρούς, έχουμε ψυχολογική στήριξη και γενικά ότι χρειάζεται κάποιος ασθενής.
  • Θα πραγματοποιηθεί κάποια δράση ή εκδήλωση σύντομα;
  • Σύντομα όχι… λόγω εορτών δεν έχουμε κάτι. Τελευταία δράση μας έγινε πριν από λίγες μέρες, πήγαμε στο νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης την περασμένη εβδομάδα στους ασθενείς που νοσούν από καρκίνο, πήγαμε στα τμήματα του ακτινοθεραπευτικού,του ογκολογικού και στο αιματολογικό και μοιράσαμε από ένα κουτάκι γλυκάκια στους ασθενείς που κάνουν θεραπεία, ήταν γύρω στα 120 άτομα, ήταν αρκετά…τώρα έχουμε την κοπή της πίτας μας.
  •  Υπάρχει αρκετή βοήθεια από τους  τοπικούς φορείς  και συνεισφορά από τους εθελοντές;
  • Υπάρχει, ναι υπάρχει πρόσφορα από τους φορείς, ο δήμος δηλαδή στηρίζει τις δράσεις μας όπως και η περιφέρεια, γενικά ο κόσμος της περιοχής στηρίζει αυτό που κάνουμε, ακόμη και τα γλυκίσματα που δώσαμε στο νοσοκομείο ήταν πρόσφορα από ζαχαροπλαστεία της περιοχής μας, και μάλιστα στους ασθενείς του συλλόγου μας τους κάναμε από μια μεγάλη πιατέλα με διάφορα πράγματα εκτός από γλυκά, και όλα ήταν από διάφορα καταστήματα και παραγωγούς της περιοχής μας. Από την άλλη έχουμε πολλούς εθελοντές, έχουμε εθελοντές σε πολύ μικρή ηλικία, το 1ο ΓΕΛ Κομοτηνής συνεισφέρει για 4η χρόνια φέτος και κάνει την δράση τα Χριστούγεννα για να ενισχύσει το έργο του συλλόγου. Έχουμε μια πολύ καλή ομάδα εθελοντών που είναι για ενημέρωση και εγγραφή μυελού των οστών και είμαστε πολύ περήφανοι γ αυτήν την ομάδα γιατί στον Ν. Ροδόπης έχουμε περίπου γύρω στις 800 έγγραφες, που θέλει πολύ δουλεία για να το πετύχουμε αυτό, έχουμε κι άλλες ομάδες όπως γυμναστικής, γιόγκα, πλεξίματος, ζωγραφικής, δυο τμήματα Αγγλικών, δυο τμήματα Ιταλικών και ένα τμήμα χορού τα όποια γίνονται όλα αφιλοκερδώς, είναι εθελοντές οι άνθρωποι που τα κάνουν, και είναι δωρεάν για όλα τα καρκινοπαθή μελή, αλλά και πολλά τμήματα είναι και για τους “Φίλους” δωρεάν, που έρχονται για να περνούν ευχάριστα την ώρα τους και να “φεύγουν” από το πρόβλημα τους δημιουργικά. 
  • Έχετε προγραμματίσει καινούριες δράσεις  για την νέα χρόνια;
  • Ναι έχουμε προγραμματίσει αρκετές δράσεις τις οποίες όμως θα ανακοινώσουμε σε λίγες μέρες που είναι πάλι οι δράσεις πρόληψης και ενημέρωσης που είναι πολύ βασικές.

Μαρια Αλεξανδριδου

Βρειτε τον σύλλογο :

http://sites.google.com/site/dynamipsixis

Κατηγορίες
Ειδήσεις Κοινωνία Υγεία

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

Στις 3 Δεκεμβρίου 1992, η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ. Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων Αναπηρία δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων αυτών.

Πηγή: argolidatv.gr

Στο πλαίσιο της ημέρας αυτής, το ΔΙΕΚ Αλεξανδρούπολης μαζί με τον Νομαρχιακό Σύλλογο Ατόμων με Αναπηρία Ν. Έβρου, καθώς και το Τμήμα Τροχαίας Δ.Α Αλεξαν-δρούπολης συνδιοργάνωσαν βιωματικές δραστηριότητες από τμήματα των ειδικοτήτων Βοηθού Βρεφονηπιοκόμων, Τουριστικών Επαγγελμάτων και Δημοσιογράφων. Σκοπός της εκδήλωσης ήταν η διαθεματική και πολύπλευρη προσέγγιση του θέματος των ΑΜΕΑ στη σύγχρονη κοινωνία.

Στην εκδήλωση παρεβρέθηκαν και μίλησαν η κα. Άννα Δεβρένη (Διευθύντρια του ΔΙΕΚ), καθώς και άνθρωποι από το χώρο της υγείας, του τουρισμού και της δημοσιογραφίας. Ο πρόεδρος του Νομαρχιακού Συλλόγου κος. Ευθυμιάδης Κων/νος και η κα. Μαρίλια Λογορά (μέλος του Νομαρχιακού Συλλόγου) μίλησαν για την εμπειρία τους. Στην εκδήλωση συνεισέφεραν και βοήθησαν σημαντικά άνθρωποι με έντονο το στοιχείο της κοινωνικής προσφοράς, της προσφοράς προς τον συνάνθρωπο. Άνθρωποι από το χώρο της υγείας ο ψυχολόγος κος. Ζιάκας Ηλίας και η εργοθεραπεύτρια κα. Βλοτινού Πηνελόπη, συνέβαλαν στην εκδήλωση με παρου-σίαση διαφανειών (από νευρολογικής άποψης), ανάπτυξη, ανάλυση θέματος από την πλευρά του συναισθήματος και της ψυχολογίας, με σκοπό την καλύτερη δυνατή προσέγγιση και κατανόηση του. Στην εκδήλωση επίσης, σχετικά με την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία μίλησαν καθηγήτριες τόσο από τον κλάδο της δημ/φίας (κα.Τζώρτα Ειρήνη), όσο και από τον τουριστικό κλάδο (κα. Μπαλτζή Παναγιώτα). Ο Υποδιοικητής  της Τροχαίας Αλεξανδρούπολης κος. Ζούπης Αθανάσιος έκανε αναφορά στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ.) και στους κανόνες συμπεριφοράς για τους ανθρώ-πους με αναπηρία.

Όλοι όσοι βρέθηκαν στην εκδήλωση, μπήκαν για  λίγο στη θέση αυτών των ανθρώπων (ενσυναίσθηση), μέσα από βιω-ματικές δραστηριότητες, με βάση τις ανθρώπινες αισθήσεις (αφή, όσφρηση, γεύση, ακοή και όραση). Οι άνθρωποι με αναπηρία βλέπουν, μυρίζουν, ζωγραφίζουν, δημιουργούν, ακούνε με την ψυχή τους. Παλεύουν καθημερινά και ζούνε την κάθε τους μέρα. Έχουν μεγάλη δύναμη ψυχής.

Πηγή: venizeleio.gr

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε τον μεγάλο αριθμό των συμπο-λιτών μας που ζουν με αναπηρίες και τις δυσκολίες που αντι-μετωπίζουν. Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία είναι ιδιαίτερα σημαντική για την ευαισθητοποίηση της ελληνικής κοινωνίας αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, σχετικά με τον τρόπο που αντιμετωπίζονται τα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις. Θα πρέπει να υπάρχει ισότητα απέναντι σε όλους τους πολίτες και να σεβόμαστε τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα. Θα πρέπει να καταπολεμηθεί ο κοινωνικός ρατσισμός και να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα των άλλων ανθρώπων και να  φροντίσουμε τα άτομα με Αναπηρία και όλων των άλλων κοινωνικών κατηγοριών, που πλήττονται από τον κοινωνικό αποκλεισμό. Στις δύσκολες μέρες που διανύουμε, αυτοί οι άνθρωποι παλεύουν για να ανταπεξέλθουν στη δύσκολη καθημερινότητα και βρίσκουν το κουράγιο να σηκωθούν και να παλέψουν με όλα τα μέσα που έχουν, είναι άξιοι σεβασμού και πρότυπο θέλησης και δύναμης για όλους μας.

Τέλος, θα πρέπει να τονίσουμε την καθημερινή στήριξη από τους ανθρώπους που είναι δίπλα στα άτομα με αναπηρία και προσπαθούν με κάθε τρόπο να τους δίνουν ότι καλύτερο υπάρχει. Κλείνοντας το άρθρο θα πρέπει τα άτομα με ανα-πηρία να αποτελούν παράδειγμα θάρρους και αποφασιστι-κότητας για όλους εμάς. Είναι οι  «ήρωες» που παλεύουν κάθε μέρα και παραμέρισαν τις οποιεσδήποτε δυσκολίες τους και δεν τον έβαλαν κάτω. Συνεχίζουν να αγωνίζονται για τα όνειρα τους και δεν παραιτήθηκαν ούτε μια στιγμή. Είναι παράδειγμα για όλους μας και ας συνεχίσουμε να τους  βοηθάμε για να επιτύχουν τους στόχους τους και να προσπαθούν για το καλύτερο.