Κατηγορίες
Ειδήσεις Εργασίες Κοινωνία Κόσμος Πολιτισμός

Wikileaks και Μ.Μ.Ε. μια λυκοσυμμαχία στον βωμό του κέρδους.

Η συνεργασία Wikileaks και Μ.Μ.Ε. δεν ήταν συνέχεια αρμονική.

Εργασία του Νικόλαου Πετρίδη στα πλαίσια του Δ.Ι.Ε.Κ.

Το Wikileaks έκανε έκκληση στην ελίτ των Μ.Μ.Ε. των αρχιερέων της θεσμικής παραπληροφόρησης και της διαπλοκής, να καταπολεμήσουν την παραπληροφόρηση και την διαπλοκή.Αυτό στα μάτια του κοινού δείχνει το λιγότερο ασυμβίβαστο και συνάμα αυτοκαταστροφικό.

Η αρχή της συνεργασίας

Έχοντας κάνει συμφωνία  με τους παγκόσμιους κολοσσούς των Μ.Μ.Ε. του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, της βρετανικής Guardian, των Νew York Times, της ισπανικής Εl Pais και της γαλλικής Le Monde oΤζούλιαν Ασάνζ θεώρησε πως εφόσον το Wikileaks θα συνέχισε να δεχόταν πληροφορίες από πηγές και θα τις δημοσίευε, θα έπρεπε να έδινε μετά την δυνατότητα σ’αυτές τις εφημερίδες να τις αναδημοσιεύουν.

 Προφανώς η σκέψη του ήταν να νομιμοποιηθεί το Wikileaks, να αποκτήσει κύρος και εγκυρότητα κατά κάποιο τρόπο, στα μάτια των πολιτών αλλά και των εφημερίδων με τα εκατομμύρια των αναγνωστών, που ενημερώνονταν με τον παραδοσιακό τρόπο της ανάγνωσης των έντυπων μέσων.

Εξαρχής φαινόταν και όντως έτσι έγινε, αυτή η συνεργασία ωφέλησε και τις δύο πλευρές το μεν Wikileaks κάνοντας το γνωστό στο ευρύ κοινό, στους  δε επικεφαλής των εφημερίδων (που χωρίς δεύτερη σκέψη δέχτηκαν την πρόταση συνεργασίας) να διευρύνουν και αυτοί το αναγνωστικό κοινό τους που λόγω της ανάπτυξης και διάδοσης του διαδικτύου, είχαν χάσει έσοδα από την μέιωση πωλήσεων των έντυπων μέσων παγκοσμίως.

Κι αν για τον Ασάνζ τα κέρδη προέρχοταν κυρίως από δωρεές, για τις εφημερίδες που δυστυχώς ο πρωταρχικός σκοπός είναι οι μπίζνες, είχαν πλέον μια μεγάλη ευκαιρία να βγον στο προσκήνιο μετά από πολλά χρόνια.

Julian Paul Assange εικόνα unblock.gr

Τα πρώτα ”διαμάντια” στις εφημερίδες

Στις 28 Νοεμβρίου 2010 το Wikileaks στέλνει στις εφημερίδες που αποφάσισε να συνεργαστεί 251.287 αδημοσίευτα έγγραφα κυρίως από πρεσβείες των Η.Π.Α. ανά τον κόσμο τα οποία αναφέρουν από το το ότι ο Ούγκο Τσάβες πρόεδρος της Βενεζουέλας είναι τρελός, μέχρι και οδηγίες εξόντωσης από την  CIA ”εχθρικών ομάδων” σε φιλικά προς τις Η.Π.Α. βάναυσα καθεστώτα. Οι αποκαλύψεις δημιούργησαν αναταραχή ανάμεσα σε σχέσεις κρατών, συμμάχων και εχθρών. Οι πολίτες μάθαιναν πλέον, ότι τους έκρυβαν οι κυβερνήσεις τους δήθεν για το καλό τους και την ευημερία τους. Κάτι που είχε να επαναληφθεί από τον πρώτο διδάξαντα Ντάνιελ Έλσμπεργκ με τα διαβόητα για τις Η.Π.Α.  pentagon papers, έναν πρώην δημόσιο υπάλληλο ο οποίος είχε εργαστεί στο πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Ξεκίνησαν να δημοσιεύονται 13 Ιουνίου 1971 μέσω των Νew York Times (που πάλι άρπαξε την ευκαιρία) 7.000  σελίδες που αντέγραψε μυστικά ο Έλσμπεργκ, που περιείχαν μια μυστική μελέτη για τον πόλεμο του Βιετνάμ που περιελάμβανε τα έτη 1945 έως 1968 και αποδείκνυαν μεταξύ άλλων, ότι η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών έλεγε ψέματα στον Αμερικανικό λαό και το Κογκρέσο για τους λόγους του πολέμου του Βιετνάμ, όσο και για την έκταση και την αποτελεσματικότητα του.

ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΝEW YORK TIMES

Οι δικαστικές αρχές διατάζουν την Νew York Times να σταματήσει τις δημοσιεύσεις των εγγράφων , λόγω κινδύνου της  εθνικής ασφάλειας της χώρας κάτι που μετά από τέσσερις μέρες σταματάει να ισχύει και ξεκινάει η εκ νέου έκδοση των εγγράφων. Οι αποκαλύψεις έφτασαν μετά, να εκδίδονται και από την Washington Post αλλά και από ακόμα 20 εφημερίδες.Η υπόθεση Watergate το 1972 αλλά και τα πιο πρόσφατα Panama papers το 2016, ήταν κι αυτά περιπτώσεις που αποκάλυψαν στον κόσμο πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα μέσω των εφημερίδων.

Οι ”νομιμόφρονες” ΝewYorkTimes και η Guardian

Έχοντας πετύχει αυτό που ήθελαν στην Νew York Times, ξαφνικά από τον Δεκέμβριο του 2010 κιόλας, θυμούνται πόσο ”πατριώτες” είναι και ότι προέχει η ασφάλεια της χώρας από την διαφάνεια στην πληροφόρηση που τους πρόσφερε ο Ασάνζ. Από κοντά και η βρετανική Guardianσε λιγότερο βαθμό, δηλώνουν ότι η ομάδα του Wikileaks δεν διαθέτει την σοβαρότητα, την εμπειρία των δημοσιογράφων τους στο χώρο της ενημέρωσης .

Η αλλαγή στάσης της Guardian λόγω ίσως της κεντροαριστερής της προέλευσης και ότι τα περισσότερα έγγραφα έθιγαν τις Η.Π.Α., ήταν πιο ήπια και λιγότερο καυστική (αν και ο εκδότης της χαρακτήρισε το Ασάνζ χάκερ και όχι δημοσιογράφο).

Τα θεσμικά (καθεστωτικά) μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ και συγκεκριμένα οι New York Times αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του οικονομικού κατεστημένου, που συνδέεται με τη Wall Street, τις “δεξαμενές σκέψης” της Ουάσινγκτον και του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων.Επιπλέον, τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ έχουν αναπτύξει μια μακροχρόνια σχέση με τους μηχανισμούς των υπηρεσιών  πληροφοριών της χώρας, από την επιχείρηση «Mocking Bird» ένα σχέδιο της Υπηρεσίας Ειδικών Προγραμμάτων της CIA  που  λειτουργεί από τις αρχές της δεκαετίας του ΄50 (αποκαλύφθηκε το 1976 και αποδείχθηκε το 2007) με στόχο την χειραγώγηση των Μ.Μ.Ε. και την μετέπειτα βέβαια χειραγώγηση των πολιτών από αυτά.Ο Ντέιβιντ Σάνγκερ, κύριος ανταποκριτή του γραφείου της Ουάσιγκτον (μέλος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων) δεν δίστασε να ομολογήσει πως δόθηκαν για μελετη στην κυβέρνηση των Η.Π.Α. 100 διαρροές από το Wikileaks(Δεκέμβριο του 2010) για να τις αξιολογήσει και να προτείνει ποιες θα συνταχθούν προς ενημέρωση!

Έχοντας καρπωθεί μόνο θετικά στοιχεία από την συνεργασία με το Wikileaks, η μετέπειτα θέση της Νew York Times που όποτε την βολεύει, θεωρεί ότι τα μυστικά των κυβερνήσεων είναι πάντα για καλό των λαών, πως είναι οι μόνοι που πρέπει να ενημερώνονται από τις κυβερνητικές πηγές  κερδίζει Όσκαρ Υποκριτικής. Στον βωμό του κέρδους  λοιπόν η αχαριστία, η χειραγώγηση των λαών και οι μαφιόζικες μέθοδοι των Η.Π.Α. και των συμμάχων της αποτελούν αυτοσκοπό για κάποιους που θέλουν να λέγονται δημοσιογράφοι.

ΥΓ: Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ακύρωσε τον περασμένο Οκτώβριο την συνδρομή του Λευκού Οίκου με την ΝewYorkTimes και την Washington Post θεωρώντας τους εχθρούς του έθνους! Μικροπαρεξηγήσεις μεταξύ φίλων. Κρίμα ρε παιδιά.